انتخاب روش اكتساب فناوري در صنعت كاغذ با رويكرد تصميم گيري فازي

كاغذ يك كالاي راهبردي، نقش مهمي در رشد و پيشرفت اقتصادي، فرهنگي،اجتماعي، و يكي از شاخص هاي توسعه يافتگي كشور محسوب مي شود. فناوري هاي توليد كاغذ بدليل پيچدگي و سرمايه بر بودن ، در دست كشورهاي توسعه يافته هستند. اكثركشورها ي در حال توسعه جهت تامين نيازهاي فناوري معمولا از انتقال فناوري استفاده مي كنند. صنعت كاغذ سازي يكي از صنايع مورد نياز كشور به فناوري پيشرفته هست كه بتواند عقب افتادگي خود در براوردن نياز كشور به كاغذ خصوصا كاغذ چاپ وتحرير جبران نمايد. بنابراين علاوه بر اينكه لازم است فناوري مناسب منتقل شود راهبرد اكتساب فناوري هم نقش مهمي در اين زمينه دارد. در اين تحقيق به شناسايي راهبرد ها و روشهاي انتقال فناوري با توجه به شاخص و معيارهاي انتقال فناوري در صنعت كاغذ پرداخته شد، بدين ترتيب كه با مطالعه كتابخانه اي و استفاده از نظرخبرگان صنعت كاغذ به روش دلفي فازي با تعيين شاخص هاي مناسب و امتيازدهي شاخص هاي تعيين شده و اولويت بندي انها با رويكرد مدل هاي تصميم گيري فازي (ديمتل و پرومته فازي)، روش مناسب راهبرد اكتساب فناوري در صنعت كاغذ را مشخص شده است. مطابق نتايج بدست امده، سه راهبرد سرمايه گذاري مستقيم خارجي، روش كليد در دست و ايجاد شركت مشترك، بالاترين اولويت در روشهاي اكتساب فناوري محسوب مي گردند. با اينحال راهبرد سرمايه گذاري مستقيم خارجي بهترين روش اكتساب فناوري در صنعت كاغذ مي باشد.