مقاله علمي – پژوهشي:‌ بررسي تغييرات سموم كلره و مقايسه آن با دهه‌هاي گذشته در منطقه جنوبي درياي خزر

درياي خزر يك سيستم لب‌شور  و به لحاظ تركيبات شوري آبي منحصربه‌فرد مي باشد، به همين دليل ارزيابي معيارهاي آلايندگي بر پايه كيفيت آب همين دريا در گذشته و حال قابل تصديق است. در اين پژوهش، اطلاعات طي سال‌هاي 89-1387 جمع‌آوري شده و در غالب پروژه بررسي گرديده است. نتايج به‌دست آمده نشان داد، تغييرات غلظت سموم ارگانوكلره در محيط آبي با توجه به ورود آن از طريق رودخانه‌هاي منتهي به آن است و ميزان غلظت آن در آب، در فصول و مناطق مختلف متفاوت مي‌باشد. نتايج نشان داد، در زمستان 1387 غلظت تركيبات سموم ارگانوكلره در محيط آبي روند افزايشي داشته است. در سال 1389 حداكثر ميزان درصد سموم در فصول بهار، تابستان، پاييز و زمستان به‌ترتيب در نواحي مياني، شرق و غرب و حداكثر درصد تركيبات سموم در نمونه‌هاي آب مناطق ناحيه شرق برابر 75 درصد در فصل بهار مشاهده گرديد .همچنين حداكثر غلظت سم ارگانوكلره متعلق به سم a-Endosulfan با غلظت 86/3 ميكروگرم بر ليتر بود كه در منطقه نوشهر و در عمق 50 متر ناحيه سطحي ثبت گرديد. با توجه به نتايج، در شرايط حاضر ميزان غلظت تركيبات سموم كلره در دامنه مناسب و با فاصله از ساحل شرايط كيفي آب براي پرورش ماهي در قفس مناسب‌تر است. البته مواردي از غلظت‌هاي بالاي آلودگي به سموم نيز مشاهده شده كه مربوط به ورود آب از رودخانه‌ها بوده است. بنابراين، يكي از راه‌هاي عدم مواجهه با اين فرآيند برقراري سازه‌هاي آبزي‌پروري در فاصله مناسبي از ساحل و در اعماق بيش از 50 متر مي باشد.