بازنمايي تصويري تحولات كالبدي سي‌وسه‌پل بر پايۀ تحليل اسناد تاريخي و تصويري با تأكيد بر مدل‌سازي نواقلي پل

پل‌هاي تاريخي اصفهان از باارزش ترين بناهاي تاريخي ايران هستند كه در گذر زمان بر جا ماندند. سي‌وسه‌پل بخشي از ميراث ملموس برجامانده دوران صفوي است كه ارزش‌هاي تاريخي و معماري در خود نهفته دارد و با وجود شهرت بسيار، كمتر پژوهشي بدان پرداخته است. اين عدم بررسي موجب شده كه اطلاعات كمي از پل در دسترس باشد و بنابراين ضعف در اطلاعات منجر به ضعف در محافظت اين ميراث باارزش مي‌شود. بنابراين پژوهش حاضر در تلاش است تا با اسناد تاريخي و تصويري به‎جامانده از آن تحولات سيما و منظر سي‌وسه‌پل را در گذر زمان مستند سازد. اين مقاله بر آن است تا به مستندسازي تحولات سي‌وسه‌پل و منظر آن برپايه اسناد تاريخي و تصويري بپردازد و تحولات كالبدي منظر ورودي به‎ويژه با ساخته‎شدن نواقلي را مورد بررسي قرار دهد. در اين پژوهش از تركيب تحقيقات ميداني و آرشيوي استفاده شده است. خوانش متون كهن در كنار مطالعات مقايسه‌اي بنا انجام شد. مدل‌سازي سه‌بعدي برپايۀ مستندات گوناگون تصويري و اطلاعات تاريخي، افزون بر مقايسه بنا با ساختمان‌هاي مشابه به سه مدل پيشنهادي انجاميد. لذا تحولات منظر ورودي و همچنين كالبد پل به شكل دقيق مدل‌سازي شد. مستندسازي تحولات سي‌وسه‌پل، نشانگر تحولاتي در كالبد و منظر آن است. تاج پل در بدنه شرقي و نواقلي درمنظر شمالي در دوره قاجار به بنا افزوده و در دوره پهلوي تخريب شده است. افزودن ساختمان نواقلي در ورودي شمالي پل، منظر ورودي به شهر را متحول كرده است. مطالعات مقايسه‌اي انجام‌شده، از يك سو و مدل‌سازي كالبد بنا از سوي ديگر، سه گزينه براي فرم بنا پيشنهاد مي‌دهد. كاوش‌هاي باستان‎شناسانه و امكان يافته‎شدن اسناد كهن ديگر از بنا مي‌تواند گزينه نهايي را با دقت بيشتري آشكار سازد.