بررسي عملكرد فرايند فعالسازي پرسولفات توسط كربن فعال مغناطيسي در تجزيه بنزوتريازول در محلول آبي

زمينه و هدف: اخيراً تلاش هاي قابل توجهي براي حذف آلاينده هاي نوظهور از منابع آبي انجام شده است. در اين بين، بنزوتريازول به عنوان يك آلاينده نوظهور به طور گسترده در محيط هاي آبي شناسايي شده است كه داراي اثرات بهداشتي و زيست محيطي مخربي مي‎باشد به طوريكه روش هاي مختلفي به منظور حذف آن ها پيشنهاد شده است. در حال حاضر، استفاده از فرآيندهاي اكسيداسيون پيشرفته به عنوان  يك روش كارآمد به منظور تخريب و معدني سازي اين آلاينده ها از محلول هاي آبي توجه زيادي را به خود جلب كرده اند. لذا، در اين پژوهش عملكرد فرآيند فعالسازي پرسولفات با استفاده از كاتاليست مغناطيسي اكسيد آهن-كربن فعال حاصل از پوست نارگيل در حذف بنزوتريازول و همچنين تأثير پارامتر هاي مختلف مورد بررسي قرار گرفته است. مواد و روش ها: اين پژوهش، مطالعه اي تجربي- آزمايشگاهي است. در اين مطالعه تجربي تأثير متغير هاي مختلفي ازجمله pH محلول (2 تا 10)، دوز كاتاليست (0/1 تا 0/5 گرم بر ليتر)، غلظت پرسولفات و غلظت اوليه بنزوتريازول (10 تا 50 ميلي گرم بر ليتر) مورد بررسي قرار گرفت. غلظت نهايي بنزوتريازول با استفاده از دستگاه اسپتكتروفتومتر اندازه گيري شد. همچنين خصوصيات كاتاليست سنتز شده با استفاده از آناليز هاي مختلفي شامل BET، FESEM، XRD، EDX وVSM  مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها: نتايج نشان داد كه بيشترين كارايي  فرآيند در حذف بنزوتريازول در 6=pH ، دوز كاتاليست 0/5 گرم بر ليتر، غلظت بهينه پرسولفات 3 ميلي مولار بود كه بيش از 80 درصد بنزوتريازول در غلظت اوليه 10 ميلي گرم بر ليتر حذف شد. از طرفي نتايج آناليز ها نشان داد كه كاتاليست مد نظر به درستي سنتز شده است و قابليت استفاده مجدد در 5 سيكل متوالي را داشت. نتيجه گيري: بر اساس نتايج حاصل از اين پژوهش، فرآيند تلفيقي مورد نظر مي تواند كارايي قابل توجهي در حذف آلاينده هاي آلي داشته باشد.