ارزيابي شاخص‌هاي كيفيت آب و تعيين ظرفيت خودپالايي در رودخانه‌هاي باليقلي‌چاي و قره‌سو با بكارگيري مدل QUAL2Kw

در اين پژوهش، كيفيت آب رودخانه‌هاي باليقلي‌چاي و قره‌سو، به‌عنوان مهمترين جريان‌هاي آبي استان اردبيل مورد سنجش قرار گرفت. چهار پارامتر اكسيژن محلول (DO)، نياز اكسيژن زيست‌شيميايي (BOD5)، نيترات (NO3) و فسفات (PO4) در گستره كامل اين رودخانه‌ها با استفاده از مدل QUAL2Kw مورد ارزيابي قرار گرفت. توان خودپالايي و حداكثر ظرفيت روزانه آلاينده‌ها (TMDL) در ارتباط با اين پارامترها در دو دوره كم‌آبي و پرآبي بررسي شد. نتايج نشان‌دهنده اختلاف سطوح شبيه‌سازي شده به‌وسيله مدل از داده‌هاي اندازه‌گيري شده براي هر دو رودخانه بود. بيش‌تر مقاطع مورد بررسي از رودخانه‌ها توان‌ خودپالايي اندكي را نشان دادند. بيش‌ترين سطوح خودپالايي (%) به‌دست‌آمده عبارت بود از: دوره پرآب: 226.61- = DO؛ 90.30 = BOD5؛ 99.88 = NO3؛ 96.49 = PO4؛ دوره كم‌آب: 281.71- = DO؛ 89.13 = BOD5؛ 94.74 = NO3؛ و 90.21 = PO4. سطوح محاسباتي TMDL براي سه پارامتر DO، BOD5 و NO3 توان پذيرش بالاتري را در دوره پرآبي نشان دادند. در حالي كه براي پارامتر PO4، در هر دو دوره، جريان داراي بار مازاد اين تركيب بود. در مجموع، نتايج به‌دست‌آمده نشان‌گر وضعيت نامطلوب كيفيت آب در بيش‌تر بازه‌هاي مورد بررسي از اين رودخانه‌ها بود.