ميزان آگاهي دانشجويان پزشكي از اصول مستندسازي پرونده پزشكي

مقدمه: مستندسازي پرونده‌هاي پزشكي به شيوه صحيح از امور مهم در طي فرآيند تشخيص و درمان بيماري مي‌باشد و به لحاظ درماني، حقوقي، مالي و پژوهشي مهم است. هدف از انجام اين تحقيق، تعيين ميزان آگاهي دانشجويان پزشكي از اصول مستندسازي پرونده‌هاي پزشكي بود. روش بررسي: اين مطالعه از نوع توصيفي-تحليلي مقطعي بود كه در سال تحصيلي ۱۴۰۰-۱۴۰۱ در دانشگاه علوم پزشكي زاهدان اجرا شد. جامعه‌ پژوهش شامل دانشجويان پزشكي در مقاطع كارآموزي، كارورزي و دستياري بودند. حجم نمونه ۲۶۰ نفر بود كه با استفاده از روش نمونه‌گيري سهميه‌اي انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوري داده‌ها پرسشنامه‌اي محقق ساخته بود كه روايي و پايايي آن مورد تاييد قرار گرفت. براي توصيف ميزان آگاهي دانشجويان بر حسب متغيرهاي مورد بررسي از آمارهاي توصيفي (فراواني، درصد، ميانگين نمره و انحراف معيار) و آزمون‌هاي تحليلي (T-test و ANOVA) استفاده شد. يافته‌ها: ميانگين نمره آگاهي كسب شده توسط جامعه پژوهش 14.02±64.92 از نمره كل 74 بود. بيشترين و كمترين ميانگين نمره به‌ ترتيب مربوط به اصول مرتبط با چارچوب زماني تكميل اطلاعات و اصول كلي مستندسازي پرونده پزشكي بود. آزمون رابطه ميان متغيرهاي پژوهش نشان داد كه فقط رابطه ميان دو متغير ميزان آگاهي و دوره تحصيلي دانشجويان معني‌دار بود. نتيجه‌گيري : در اين مطالعه ميزان آگاهي دانشجويان از اصول مستندسازي پرونده پزشكي در حد مطلوب بود. ولي با مقايسه نتايج متفاوت حاصل از اين پژوهش با مطالعات مشابه قبلي، مي‌توان گفت كه آموزش اصول مستندسازي در طول زمان تاثير مثبتي بر ارتقاء سطح آگاهي دانشجويان داشته است.