ارزيابي كاركردهاي ميانجيگري نوآوري در صنعت فضايي ايران: كاربست نقشه شناختي فازي براي بررسي شبكه ارتباطي ميان كاركردهاي ميانجيگري

بازيگران يك صنعت اگر به خوبي با هم تعامل داشته و با انجام فعاليت‌هاي ميانجيگري متناسب با جايگاه خود در صنعت، موانع نوآوري و رشد صنعت را برطرف نمايند، مي‌توانند در تكامل صنعت نقش اساسي ايفا نمايند. در اين پژوهش به مطالعه و ارزيابي پديده ميانجيگري نوآوري در صنعت فضايي ايران مي‌پردازيم. سنجش تكامل صنعت فضايي از نگاه ميانجيگري بازيگران امري كيفي است و نمي‌توان كاركردهاي ميانجيگري را به راحتي تبديل به مقادير كمي نمود. در اين مقاله با ارائه مدل نقشه شناخت فازي، به عنوان مكانيزمي براي بررسي نوع و ميزان تاثير كاركردهاي ميانجيگري بر شبكه نوآوري در صنعت، به بررسي نحوه تعامل كاركردهاي ميانجيگري با يكديگر و ميزان اثر آنها بر تكامل شبكه نوآوري صنعت فضايي پرداختيم. لذا بر اساس ادبيات موضوعي و طي فرآيندي تعاملي با متخصصين و خبرگان صنعتي، كاركردهاي ميانجيگري در شبكه نوآوري صنعت استخراج و با استفاده از نظر آنها، كاركردهاي اصلي در صنعت مشخص شدند. نقشه شناخت فازي در اين پژوهش در دو سطح توسط خبرگان صنعتي دسته‌بندي گرديد. نتايج نشان داد كه با وجود فعاليت‌هاي ميانجيگري نوآوري در صنعت، همچنان نياز به بهبود اين فعاليت‌ها مشهود است. لازم است كه توجه بيشتري به كاركردهاي ميانجيگري «بهينه‌سازي ارتباطات»، «فراهم نمودن منابع شبكه‌سازي»، «مشاوره و آموزش به بازيگران» و «مديريت فرآيند نوآوري» شود. مشروعيت‌بخشي به تعداد زيادي از بازيگران تأثير منفي بر حل تعارضات بين بازيگران فعال در شبكه نوآوري دارد و به تبع آن منجر به ضعف در حمايت از مالكيت فكري گرديده است. علاوه بر اين لازم است كه به فرآيند گردش بيشتر اطلاعات در سطح شبكه نوآوري در صنعت در راستاي حمايت از فرآيند نوآوري بين بازيگران توجه بيشتري گردد.