ارائۀ مدل براي پيش‌بيني شدت تخريب ساختمان‌ها و تلفات ناشي از ريزش آنها حين وقوع زلزله تحت سناريوهاي مختلف (مطالعۀ موردي: كلانشهر كرمانشاه)

زلزله از شناخته‌شده‌ترين بلاياي طبيعي جهان است كه مي‌تواند سبب بروز بحران شود. امدادرساني به‌موقع بعد از زلزله در كاهش تلفات بسيار مهم است؛ به همين منظور پيش‌بيني احداث مراكز امدادي در مناطق حادثه‌خيز ضرورت دارد. در اين مقاله مدلي رياضي براي پيش‌بيني شدت تخريب ساختمان‌ها و تلفات ناشي از ريزش آنها در برابر زلزله ارائۀ و براي حل مدل از نرم‌افزار GAMS استفاده شده است. در پژوهش حاضر با استفاده از اطلاعات ساختمان‌ها و جمعيت منطقه، تحت سناريوهاي مختلف در حالت شب و روز شدت تخريب ساختمان‌ها و افراد گرفتارشده در زير آوار محاسبه شده و سپس با استفاده از اطلاعات به‌دست‌آمده با توجه به بيشترين افراد گرفتارشدۀ زندۀ زير آوار در هر منطقه، نزديك‌ترين محل به مراكز حادثه‌ديده براي استقرار گروه‌هاي امدادي پيش از وقوع حادثه در نظر گرفته شده است. براي اثبات اعتبار مدل معرفي‌شده در بخش محاسباتي از داده‌هاي مناطق شهر كرمانشاه بهره‌برداري شده است. نتايج به‌دست‌آمده از مدل نشان داد كه بيشترين تعداد تلفات در مناطق 3، 2، 4، 6، 5 و 1 به‌ترتيب به ميزان 15.90، 14.39، 12.23، 9.58، 9.56 و 9 درصد رخ خواهد داد. با احداث يك مركز امدادي تلفات 6 درصد و با احداث دو، سه، چهار، پنج و شش مركز امدادي تلفات به‌ترتيب 11، 15، 20، 23 و 25 درصد كاهش پيدا خواهد كرد. نتايج پژوهش نشان داد كه با افزايش تعداد مراكز امدادي تلفات كاهش مي‌يابد. همچنين مدل نشان داد كه شرايط شب و روز در انتخاب محل‌هاي بالقوه براي تأسيس مراكز امدادي بي‌تأثير است.