تحليل بلاغي سوره مزمل

No English title

قرآن كتاب مقدس دين اسلام است كه به صورت وحي از جانب خداوند توسط جبرئيل بر پيامبر اسلام، محمد بن عبدالله، نازل شده‌ است. و به اتفاق نظر سخن شناسان، از جنبه فصاحت و بلاغت و زيبايي سخن، بي‌نظير است .يكي از مهم ترين جنبه هاي اعجاز قرآن كريم ، اعجاز ادبي آن مي باشد كه اين امر باعث شده از دير باز مورد توجه اديبان و زبانشناسان قرار گيرد. با رشد و گسترش مباحث زبان شناسي در حوزه هاي تئوري و كاربردي، دانشمندان اسلامي به ارزش هاي اين دانش پي برده، قوانين و شيوه هاي آن را با دقت بررسي كرده اند.و در پي اجراي آن قرآن كريم به عنوان بليغ ترين كلام دانسته اند. علم معاني همراه با دو علم ديگر، بيان و بديع كه دانش هاي زيبا شناختي ادب اسلام نام گرفته اند، علوم بلاغي هسنتد كه شيوه ها ، شگردهاي هنري موجود در اثر ادبي را مورد بررسي قرار مي دهند و با بهره گيري از اين سه دانش مي توان تفاوت ميان زبان عادي و زبان ادبي را آشكار كرد. لذا مقاله حاضر در صدد بيان تحليل بلاغي سوره مباركه مزمل است. هدف تحقيق پيش رو آشنايي با قواعد و تحليل بلاغي در سه حوزه علم معاني، بيان و بديع سوره مزمل است. اين مقاله بر اساس روش گرد آوري اطلاعات بصورت اسنادي و شيوه ي پردازش توصيفي_ تحليلي است. يافته هاي اين پژوهش، موارد بلاغي از مباحث معاني انواع كلام، التفات، تقيييد بالعطف و از از باب بيان تشبيه، مجاز، كنايه و استعاره و از باب بديع نيز طباق، مراعات نظير، جناس است.

No English abstract