بررسي تغييرات هيستوپاتولوژيك به دنبال تجويز موضعي فيبرين غني از پلاكت در جراحي برداشت سر و گردن استخوان فمور در خرگوش

هدف از انجام اين مطالعه بررسي تغييرات هيستوپاتولوژيك به دنبال تجويز فيبرين غني از پلاكت موضعي(PRF) در محل برداشت سر و گردن استخوان فمور در خرگوش بوده است. در اين مطالعه تعداد 20 سر خرگوش سفيد نيوزيلندي تحت جراحي برداشت سر و گردن استخوان فمور (FHO) قرار گرفتند. سپس در گروه درماني محل برش با PRF خودي پر گرديد. حيوانات در بازه­هاي زماني دو و چهار هفتگي آرام­كشي شده و استخوان فمور از ناحيه­ي راسي به طول 2 سانتي متر همراه با بافت‌هاي ترميمي اطراف ناحيه جدا شد و پس از تهيه­ي مقاطع ميكروسكوپي، نمونه­ها با هماتوكسيلين-ائوزين و ماسون تري كروم رنگ آميزي شدند. در ادامه در كليه­ي نمونه­ها ميزان تشكيل بافت­هاي جوانه گوشتي، غضروف و استخوان مورد بررسي قرار گرفت. يافته­ها نشان داد كه در گروه درمان شده با PRF، نسبت تشكيل بافت­هاي غضروفي و استخواني به بافت جوانه­ي گوشتي در مقايسه با گروه كنترل بطور معناداري بيشتر بوده است كه نشانگر سرعت بيشتر ترميم در ناحيه­ي آسيب ديده است. همچنين در گروه درماني، تشكيل بافت­هاي غضروف و استخوان در روند ترميم از نظم بيشتري برخوردار بود. نتايج اين تحقيق نشان مي­دهد كه استفاده از فيبرين غني از پلاكت مي­تواند باعث تسريع در روند ترميم بافت استخواني بريده شده در راس استخوان فمور در خرگوش گردد. در نتيجه به نظر مي­رسد بتوان روش استفاده از PRF را به عنوان يك روش درماني جهت تسريع در ترميم استخوان در اين موارد پيشنهاد نمود.