بررسي معاني حرفيه در فلسفه و اصول و دلالت‌هاي آن

يكي از مباحث مهم در فلسفه و اصول معاني حرفيه و يا انتزاعي است كه ديدگاه‌هاي مختلفي در باب آنها وجود دارد و به لحاظ ارتباط تنگاتنگ مباحث فلسفي و اصولي آن و بازتاب‌هاي هر دو در فلسفه و اصول ضرورت دارد كه با نگاه عقلي به اين مسئله پرداخته شود و مسئله مهم در بحث اصولي آن جزئي و يا كلي بودن معاني حروف و امكان تقييد و عدم آن است و در فلسفه علاوه بر كليت مسئله ماهيت داشتن يا نداشتن آنهاست، در اين مقاله روشن مي‌شود كه قول به جزئيت معاني حرفيه ناتمام است و حق آن است كه معاني حرفيه كلي وضع در آنها عام و موضوع‌له عام است و دليل بعضي از اصوليين مخدوش است و نيز در فلسفه هيچ منعي ندارد كه معاني ربطي و حرفي داراي ماهيت باشند و ماهيت آنها عين وجود آنها باشد و حقيقتي باشند نه ساخته ذهن ما و نفي ماهيت از وجود رابط مورد قبول نيست.