اثرات هيستوپاتولوژيكي فرمالدهيد برمغزو ريه در مدل حيواني موش-صحرايي

فرمالدهيد (FA) كه نام علمي آن متانال است و با فرمول شيميايي CH2O شناخته مي­شود، يك گاز محلول در آب و بي­رنگ مي­باشد. فرمالدهيد در صنايع مختلف مورد استفاده قرار مي گيرد و توانايي بالايي در تثبيت نمونه هاي تشريحي و بافتي بدن دارد. فرمالدهيد به صورت مستقيم با اجزاي بافت­ها واكنش نشان مي­دهد و احتمالا سايتوتوكسوسيتي آن به دليل واكنش پذيري زياد آن مي­باشد. در اين مطالعه اثرات سمي فرمالدهيد براي افرادي كه به­ طور منظم با اين ماده سروكار دارند مثل آناتوميست­ها، دانشجويان پزشكي و كارگران صنايع مختلف، مورد بررسي قرار گرفت. براي انجام اين تحقيق 24 قطعه موش بزرگ آزمايشگاهي نر بالغ از نژاد wistar به چهار گروه شش­تايي تقسيم شدند. حيوانات به صورت آزادانه به آب و غذاي كافي دسترسي داشتند. پس از طي دوره سازش پذيري، حيوانات به گروه­هاي زير تقسيم شدند: گروه كنترل: دريافت كننده نرمال سالين به صورت استنشاقي، گروه يك: دريافت كننده فرمالدئيد 1ppm ،گروه دوم: دريافت كننده فرمالدئيد 2ppm ،گروه سوم: دريافت كننده فرمالدئيد 3ppm. زمان اكسپوژر از 8:30 صبح الي 2:30 عصر به مدت شش ساعت در روز به مدت هفت روز بود. پس از پايان اكسپوژر، مقاطع بافتي و رنگ آميزي شده مغز و ريه و نمونه خون اخذ شده از قلب جهت اندازه گيري آنزيم هاي كبدي، مورد مطالعه قرار گرفتند. نتايج: در ناحيه DGهيپوكامپ مخ نكروز نوروني و تغييرات دژنراتيو نورون­ها در دوزهاي 2 و 3 ppm فرمالدهيد روند افزايشي را نشان داده و تغييرات پاتولوژيكي چون نفوذ لكوسيتي، ضخامت ديواره آلوئولي و احتقان عروقي در بافت ريه نيز در دوزهاي 2 و 3 ppm قابل توجه و معني دار بود. نتايج حاصل از اين مطالعه نشانگر وجود رابطه مستقيم بين افزايش دوز فرمالين دريافتي و آسيب­هاي مغزي، ريوي و كبدي مي­باشد.