بررسي ميزان شيوع ساركوسيستوزيس در گاوميش هاي كشتاري شهرستان خوي

هدف از اين مطالعه بررسي ميزان شيوع ساركوسيستيس در گاوميشهاي كشتاري در كشتارگاه خوي بوده و با بكارگيري روش هضمي به اجرا درآمد. در طي ماههاي فروردين تا شهريور سال 1396 تعداد 102 لاشه گاوميش به منظور وجود ماكروكيست با مشاهده چشمي مورد بررسي قرار گرفت. سپس از هر يك از لاشه‌ها بر اساس سن، جنس و عضله آلوده در گروه‌هاي مختلفي طبقه بندي گرديدند و نمونه گيري انجام گرفت. در ازمايشگاه نمونه ها به قطعات دو- سه ميليمتري تقسيم و جهت وجود احتمالي ماكروكيست مورد مشاهده قرار گرفتند. سپس نمونه ها به روش هضمي نيز مورد ازمايش قرار گرفتند. بررسي ها نشان داد 10 راس گاوميش نر از 39 راس، ( 64 /25 % ) و16 راس گاوميش ماده از63 راس (40/25%) به ميكروكيست ساركوسيستيس الوده بودند. هيچ ماكروكيستي در گاوميش‌ها مشاهده نشد. اين بررسي نشان داد كه روش هضمي بهتر از روش مشاهده اي در تشخيص الودگي گاوميش به ساركوسيستيس مي باشد . تحليل داده ها بيانگر وجود اختلاف معنادار آماري بين ميزان آلودگي در رده هاي سني مختلف بود و ميزان عفونت با افزايش سن بيشتر مي شود ( (P<0.05 در حاليكه ميزان آلودگي مستقل از جنس بود و اختلاف معناداري بين ميزان آلودگي جنس‌هاي مختلف وجود نداشت) (P>0.05اما اختلاف آماري معني‌داري بين ميزان آلودگي در عضلات مختلف به ويژه عضله اسكلتي وجود داشت (P<0.05)