اثرات پساب خروجي مزارع پرورش ماهي قزل آلاي رنگين كمان بر كيفيت آب، شاخص هاي زيستي، و بزرگ بي مهرگان كفزي رودخانه شش رودبار سوادكوه

كيفيت آب رودخانه شش رودبار سوادكوه با استفاده از شاخص هاي جمعيتي بزرگ  بي مهرگان كفزي و نمونه برداري در پنج ايستگاه، طي دوازده نوبت و در سه تكرار به همراه برخي از فراسنجه هاي فيزيكوشيميايي در سال 1395-1394 بررسي شد. از ميان بي مهرگان رودخانه (16 خانواده از 7 راسته و 6 رده با تعداد كل 5230 عدد)، لارو حشرات آبزي بيشترين تنوع را داشتند. شاخص هاي EPT و EPT/CHI در ايستگاه هاي مختلف اختلافات معني داري داشتند (0.05≥ P)، ولي شاخص هاي شانون و هلسينهوف بين ايستگاه ها اختلافات معني داري نشان نداد (0.05≤ P). راسته  Diptera در ايستگاه هاي 1و2 و راسته هاي Diptera, Ephemeroptera, Trichoptera در ايستگاه 3 حداكثر ميانگين سالانه فراواني (به ترتيب 202، 256، و 282 عدد) را داشتند. ميانگين سالانه فراواني راسته‌هاي Haplotaxida،Tubificida ، Lmbricida، Lumbriculida،Oligochaeta  و ردهEphemeroptera  در ايستگاه 4 و راستهTrichoptera  در ايستگاه 5 حداكثر بود. بالاترين (0.11±3.12) و پايين ترين (0.24 ±1.66) ميانگين سالانه شاخص  شانون وينر به ترتيب براي ايستگاه هاي 1 و 4 برآورد شد. كيفيت سالانه آب (شاخص هيلسنهوف) از ايستگاه هاي 1 تا 3 (بالادست تا ميانه) بسيار خوب (0.18±3.99) تا متوسط (0.21 ± 5.21) بود. كيفيت سالانه آب در ايستگاه 4 در پايين دست نسبتاً ضعيف (0.34 ± 6.11) و در ايستگاه 5 به علت خودپالايي رودخانه در حد خوب (0.39 ± 4.55) اندازه گيري شد.