سبك‎شناسي شعر روباه و كلاغ با تكيه بر اشعار حبيب يغمائي، ميرزا علي‌اكبر صابر، سليمان العيسي و محمد عثمان جلال

حكايت روباه و كلاغ از ديرباز موردتوجّه شاعران و داستان‌سرايان قرار گرفته است، شاعران در كشورهاي مختلف، به زبان‎هاي متنوع و با سبك‎هاي متمايز اين داستان را به نظم كشيده‎اند. در اين پژوهش به بررسي و مقايسه سروده‎هاي چهار شاعر؛ حبيب يغمائي، (شاعر فارسي‌زبان) و علي‌اكبر صابر (سراينده اشعار تركي) و سليمان العيسي، شاعر سوري محمد عثمان جلال شاعر مصري‌تبار مي‎پردازيم. اين جستار با روش توصيفي - تحليلي بر اساس مكتب آمريكايي (كه در تطبيق دو ادب اصل تأثيرگذاري و تأثيرپذيري و داشتن ارتباط تاريخي را شرط واجب نمي‎داند) در ادبيات تطبيقي مي‎كوشد جنبه‌هاي مختلف زيبايي شناسانه، نوآوري، شباهت‎ها، تفاوت‎ها و كاركردهاي مختلف قصيده «روباه و زاغ» در چهار سطح؛ آوايي (موسيقي دروني و بيروني)، بلاغي (كاركردهاي زيبايي‌شناسي) لايه نحوي و فكري در آثار چهار شاعر نامبرده را ارزيابي كند. بررسي متون شعري اين شاعران نشان مي‌دهد كه همه آن‌ها، جهت زيبا و جذاب جلوه دادن سرودۀ خود به موسيقي شعر، اهتمام ويژه‎اي داشته‎اند و از انواع تشبيهات و استعارات و جناس‎ها استفاده نموده‎اند. توجّه به واج‎آرايي و ضرب‎آهنگ شعر در سروده سليمان العيسي نسبت به سه شاعر ديگر، كمتر است، شعر يغمائي، صابر و عثمان جلال داراي رديف و قافيه و آهنگين است و كودكان به‌راحتي قادر به حفظ آن هستند، ولي سروده سليمان العيسي به سبك شعر نو است و ضرب‎آهنگ آن چندان ملموس نيست. در لايه فكري، هدفشان تعليم و تربيت و دوري از چاپلوسي و راست‌گويي كودكان است. يغمائي دريافت پيام متن را به عهدۀ مخاطب نهاده است ولي شعراي ديگر به پيام داستان اشاره نموده‎اند.