سنجش شاخص‌هاي طراحي محورهاي فرهنگي؛ از منظر گردشگري خلاق با هدف بازآفريني فرهنگ- مبنا در بافت تاريخي اصفهان

فرسودگي تدريجي بافت هاي تاريخي ايران، مجريان، طراحان و مردم را ملزم به استفاده از رويكردهاي احيا و بازآفريني كرده است. تركيب بازآفريني با گردشگري خلاق و فرهنگ، درآمد تضمين‌شده‌اي در طولاني‌مدت براي احيا به ارمغان مي آورد. شناخت پارادايم ها و اصول مشترك بين دو رويكرد با تأكيد داشتن بر زمينه فرهنگي در فضاهاي شهري مانند محورهاي فرهنگي حائز اهميت است. هدف پژوهش، سنجش اثر شاخص هاي مشترك دو رويكرد در خيابان ها و محورهاي فرهنگي موجود در بافت هاي تاريخي اصفهان است. به همين منظور، دو سؤال اساسي مطرح مي شود؛ مهم-ترين شاخص هاي مؤثر از منظر رويكرد گردشگري خلاق در جهت بازآفريني بافت تاريخي شهر اصفهان از طريق محورهاي شهري كدام هستند؟ و ديگر آنكه چه شاخص هايي بيشترين و كمترين وزن را در محورهاي فرهنگي- گردشگري اجراشده به خود اختصاص داده اند؟غايت تحقيق، كاربردي است. داده هاي پژوهش، حاصل مطالعات اكتشافي و كتابخانه‌اي هستند. توصيف داده ها از طريق مطالعات كيفي است و تحليل آنها بر اساس روش هاي كيفي است. نوع پژوهش، كيفي است و شامل روش هايي مانند مصاحبه و تحليل كيفي اسناد مي‌شود و نتيجه به صورت كيفي ارائه شده است. دستاورد هاي پژوهش نشان مي دهند كه هم افزايي گردشگري خلاق در اشكال سخت‌افزار خلاق، نرم‌افزار خلاق، سازمان هاي خلاق با استراتژي هاي بازآفريني فرهنگ- مبنا مانند؛ گردشگري، رويدادمداري و برندسازي مي تواند متضمن احياي بافت تاريخي در طولاني‌مدت شود. پديدار شدن اثر هم‌افزايي اين دو رويكرد در فضا هاي شهري را مي-توان در خيابان ها و محور هاي فرهنگي جست وجو كرد و فرهنگ نيز به‌عنوان موتور محركه توسعه در فضاهاي شهري عمل مي كند. چهل عدد شاخص براي سنجش كيفيت محورهاي فرهنگي در چهار بعد كالبدي، اجتماعي، اقتصادي و زيست‌محيطي استخراج شده است. بر اساس يافته ها، سنجش اثر هر شاخص به صورت كيفي با تأكيد بر فرهنگ نشان داد كه بعد اجتماعي و اقتصادي از ضعف هاي آشكار تري نسبت به دو بعد كالبدي و زيست‌محيطي برخوردار است.