ارتباط سبك‌رهبري مديران پرستاري با رفتارهاي مراقبتي پرستاران مراكز آموزشي درماني منتخب دانشگاه علوم‌پزشكي ايران

زمينه و هدف: رفتارهاي مراقبتي جوهره اصلي اقدامات پرستاري است. ايجاد محيط باليني مطلوب براي استفاده از توانمندي هاي پرستاران، تابع عوامل و شرايط برون سازماني و درون سازماني متعددي است. مديران پرستاري با انتخاب سبك رهبري مناسب باعث افزايش مشاركت كاركنان در تصميم گيري ها و تفويض اختيار به آنان، كمك به توانمند سازي آنان، ايجاد انگيزه كاري، افزايش رضايت شغلي و كاهش تنش و بهبود عملكرد تيم درمان مي شود. درنتيجه كيفيت مراقبت و سطح سلامت جامعه را حفظ مي كنند و ارتقا مي دهند. اين مطالعه با هدف تعيين ارتباط سبك رهبري مديران پرستاري با رفتارهاي مراقبتي پرستاران در مراكز آموزشي درماني منتخب دانشگاه علوم پزشكي ايران در سال 1399 و از ديد پرستاران شاغل در اين مراكز انجام شد. روش بررسي: پژوهش حاضر يك مطالعه توصيفي همبستگي بود كه به صورت مقطعي در سال 1399 انجام شد. ديدگاه 214 نفر از پرستاران شاغل در مراكز آموزشي درماني منتخب دانشگاه علوم پزشكي ايران درباره نوع سبك رهبري و رفتارهاي مراقبتي با استفاده از پرسش نامه سبك رهبري چند عاملي و پرسش نامه رفتار مراقبتي وولف جمع آوري شد. گردآوري اطلاعات ازطريق پرسش نامه به صورت خودگزارش دهي بود و مدت زمان جهت تكميل آن ها حدود 20 الي 30 دقيقه در نظر گرفته شد. جمع آوري داده ها از ارديبهشت سال 1400 شروع شد و در مرداد سال 1400 به پايان رسيد. تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS نسخه 16 و آمار توصيفي (ميانگين و انحراف معيار ) و آمار استنباطي (تي مستقل، تحليل واريانس ) انجام شد. سطح معناداري كمتر از 0/05 در نظر گرفته شد. يافته ها: بيش ترين ميانگين مربوط به بعد دانش و مهارت حرفه اي (0/66±5/17)، و كم ترين بعد احترام قائل شدن براي سايرين (0/64 ±4/71) بود و نشان دهنده اين است كه بعد جسماني مراقبت بيش از بعد رواني مراقبت توجه شده است. نتايج نشان دهنده ارتباط معنادار آماري بين بعد احترام قائل شدن براي سايرين با رهبري عدم مداخله بود (0/029=P). سبك رهبري تحول گرا 0/82±3/43)، سبك غالب در مديران پرستاري بود و بين رفتارهاي مراقبتي با سن (0/032=P) و سابقه كار (0/003=P) ارتباط معنادار آماري وجود داشت. نتيجه گيري: توصيه مي شود پرستاران ضمن حفظ دانش و مهارت خود و استمرار در افزايش دانش حرفه اي، بيشتر به جنبه هاي ارتباطي و عاطفي مراقبت توجه كنند. آموزش و به كارگيري سبك رهبري تحول گرا توسط مديران پرستاري مد نظر قرار گيرد، زيرا در اين سبك رهبري، وجود چشم انداز واقع بينانه و مشاركت پرستاران در تصميم گيري ها و توجه به نيازهاي فردي كاركنان، امكان توسعه و توانمندسازي پرستاران در جهت برقراري ارتباط محترمانه را فراهم مي كند.