اضطراب مرگ و نشانگان افت روحيه در بيماران با سكته قلبي بستري در بخش‌هاي ويژه مراكز آموزشي درماني دانشگاه علوم‌پزشكي ايران در سال 1400

زمينه و هدف توجه به عوارض روان شناختي بعد از سكته قلبي هم راستا با ساير عوارض فيزيولوژيكي آن از اهميت بالايي برخوردار است. نزديكي اين بيماران به مرگ باعث اضطراب مرگ شده كه مي تواند روحيه آنان را تضعيف كند. اين مطالعه با هدف تعيين اضطراب مرگ و نشانگان افت روحيه در بيماران با سكته قلبي بستري در مراكز آموزشي درماني دانشگاه علوم پزشكي ايران، سال 1400 انجام شد.روش بررسي پژوهش حاضر يك مطالعه مقطعي از نوع توصيفي است كه بر روي 206 نفر از بيماران با سكته قلبي بستري در مراكز آموزشي درماني دانشگاه علوم پزشكي ايران در نيمه اول سال 1400 انجام شد. نمونه گيري به روش مستمر انجام شد. ابزار گردآوري اطلاعات شامل فرم مشخصات جمعيت شناختي، پرسش نامه اضطراب مرگ تمپلر و نشانگان افت روحيه كيسان بود. براي تجزيه وتحليل داده ها از نسخه 20 نرم افزار آماري SPSS و آزمون هاي ضريب همبستگي پيرسون، تي مستقل و تحليل واريانس استفاده شد.يافته ها بيشتر بيماران شركت كننده در مطالعه مرد، متأهل، داراي شغل آزاد با ميانگين سني 12/49± 57/97 سال بودند. ميانگين و انحراف معيار اضطراب مرگ در بيماران با سكته قلبي 1/62±6/26 (در حد متوسط) بود. بيشتر بيماران (43/7 درصد) اضطراب مرگ متوسط داشتند. ميانگين و انحراف معيار نشانگان افت روحيه در بيماران با سكته قلبي 5/34±11/88 (در حد شديد) بود. بيشتر بيماران (60/7 درصد) نشانگان افت روحيه شديد داشتند. نتيجه گيري اضطراب مرگ بيماران بعد از ابتلا به سكته قلبي در حد متوسط و نشانگان افت روحيه آن ها در حد شديد به دست آمد كه توجه به آن ها و شناخت عوامل مؤثر بر آن توسط پرستاران شاغل در بخش هاي مراقبت ويژه قلبي ضروري است و توصيه مي شود اين مسئله در آموزش مراقبت از اين بيماران گنجانده شود.