تأثير خاطره‌گويي بر سلامت اجتماعي سالمندان بازنشسته شهر زاهدان: مطالعه نيمه‌تجربي

زمينه و هدف جمعيت جهان در حال پير شدن است و پيري اغلب با كاهش سلامت همراه است. ازاين رو براي حفظ سلامت سالمندان نياز به تدوين اقدامات بهداشتي پيشگيرانه است. برخورداري از سلامت اجتماعي يك بعد بسيار مهم سلامت براي سالمند به شمار مي رود. بنابراين مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير خاطره درماني گروهي بر سلامت اجتماعي سالمندان بازنشسته شهر زاهدان انجام شد.روش بررسي اين پژوهش يك مطالعه نيمه تجربي است كه در سال 1397 در شهر زاهدان انجام شد. در اين مطالعه 90 بازنشسته 60 تا 75 سال شركت كردند. نمونه گيري به شيوه دردسترس انجام شد و نمونه ها به روش تصادفي در گروه مداخله خاطره گويي و كنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوري داده ها پرسش نامه اطلاعات فردي و پرسش نامه سلامت اجتماعي بود. تجزيه وتحليل داده ها با كمك آمار توصيفي و استنباطي با نسخه 16 نرم افزار SPSS انجام شد. يافته ها ميانگين سني در گروه مداخله 3/46±68/02 سال و در گروه كنترل 4/60±68/64 سال بود. نتايج آزمون آماري تي مستقل نشان داد ميانگين نمره سلامت اجتماعي سالمندان پس از مداخله خاطره گويي بين 2 گروه آزمايش و كنترل تفاوت معنا داري داشته است (0/002=p). نتيجه گيري نتايج مطالعه نشان داد خاطره گويي به صورت گروهي مي تواند بر سلامت اجتماعي سالمندان تأثير مثبت داشته باشد. ازآنجايي كه سالمندان، علاقمند به بيان خاطرات هستند و خاطره گويي مداخله اي جذاب، ساده و بدون هزينه است، مي توان از آن به منظور ارتقاي سلامت اجتماعي سالمندان استفاده كرد.