تأثير آموزش مبتني به اميد‌درماني بر نشخوار فكري زنان مبتلا به سرطان پستان

زمينه و هدف سرطان پستان از بيماري هاي شايع زنان است كه سلامت جسمي و رواني آنان را به مخاطره مي اندازد. نشخوار فكري از مشكلات روان شناختي اين زنان است. بنابراين پژوهش حاضر با هدف تعيين تأثير آموزش مبتني بر اميد درماني بر نشخوار فكري زنان مبتلا به سرطان پستان انجام شد. روش بررسي اين يك مطالعه نيمه تجربي است. تمام زنان مبتلا به سرطان پستان مراجعه كننده به بخش هاي شيمي درماني دانشگاه علوم پزشكي شهر زاهدان جامعه پژوهش را تشكيل دادند. نمونه گيري در ابتدا به شيوه مستمر بود. سپس نمونه ها به روش تخصيص تصادفي در دو گروه آزمايش (50 نفر) و كنترل (50 نفر) قرارگرفتند. مداخله به مدت 8 جلسه گروهي و 2 بار در هفته انجام شد. ابزار گردآوري داده ها شامل فرم اطلاعات فردي و پرسش نامه نشخوار فكري بود. داده ها به كمك نسخه 16 نرم افزار SPSS تجزيه وتحليل شد.. يافته ها ميانگين نمره نشخوار فكري قبل از مداخله تفاوت آماري معناداري بين دو گروه نداشت (0/29=P)، اما بعد از مداخله گروه درماني مبتني بر اميد درماني مقايسه ميانگين نمره نشخوار فكري در دوگروه معنادار بود (0/0001=P). آزمون آماري تي زوجي نشان داد بين ميانگين نمره نشخوار فكري قبل و بعد از مداخله در گروه مداخله (0/003=P)، تفاوت آماري معناداري وجود داشت، در گروه كنترل در ميانگين نمره نشخوار فكري تفاوت آماري معناداري يافت نشد (0/89=P). نتيجه گيري يافته ها نشان داد آموزش مبتني بر اميد درماني، بر نشخوار فكري زنان مبتلا به سرطان پستان مؤثر است. اين نتايج نشان مي دهد زنان مبتلا به سرطان پستان كه درگير مشكلاتي همچون نشخوار فكري هستند با مداخله مبتني بر اميد درماني افكار مزاحم آن ها كه بيشتر حول وحوش بيماري و نااميدي است، كاهش مي يابد.