ارتباط رضايت جنسي و دلزدگي زناشويي در زنان متأهل شهر ياسوج

زمينه و هدف كاهش رضايت جنسي در زنان پيامدهاي متعددي دارد. به دليل عوامل فرهنگي و بافت سنتي حاكم بر يك جامعه، محدوديت هايي براي بازگو كردن موضوع هاي جنسي در زنان وجود دارد. زنان رضايت جنسي خود را در حين مراقبت هاي لازم در سنين باروري بيان نمي كنند. هدف مطالعه حاضر تعيين ارتباط بين مؤلفه هاي رضايت جنسي و مؤلفه هاي دلزدگي زناشويي است. روش بررسي پژوهش حاضر يك مطالعه مقطعي بود كه بر 300 نفر از زنان متأهل مراجعه كننده به 4 مركز جامع سلامت شهر ياسوج با روش نمونه گيري تصادفي انجام شد. داده ها با استفاده پرسش نامه جمعيت شناختي و پرسش نامه هاي رضايت جنسي و دلزدگي زناشويي جمع آوري شد و با همبستگي پيرسون با نسخه 22 نرم افزار SPSS تجزيه وتحليل شد. يافته ها مؤلفه موانع ذهني و جسمي رضايت جنسي با نمره كل دلزدگي زناشويي ارتباط آماري معنادار داشت (0/488=r)،(P 0/001). سه مؤلفه ديگر رضايت جنسي با نمره كل دلزدگي زناشويي ارتباط آماري معنادار و معكوس داشتند كه پيشايندهاي رضايت جنسي (0/624-=r) (P 0/001)، عوامل مربوط به شوهر (0/662-=r) (P 0/001) و ارزش هاي فرهنگي حاكم،(r=-0.447, P 0.001) بود. نتيجه گيري با توجه به يافته هاي فوق هرچه موانع ذهني و جسمي مربوط به رضايت جنسي بيشتر بود، دلزدگي در زنان بيشتر بود، درحالي كه با افزايش پيشايندهاي رضايت جنسي، عوامل مربوط به شوهر و ارزش فرهنگي مربوط به عملكرد جنسي، دلزدگي زوجين كاهش داشته است. باتوجه به يافته هاي مطالعه حاضر، مراقبين سلامت شاغل در مراكز بهداشتي و درماني مي توانند وضعيت رضايت جنسي زنان را بررسي كنند. در صورت نياز با انجام آموزش و مشاوره درزمينه پيشايندهاي رضايت جنسي، موانع ذهني و جسمي تأثيرگذار بر رضايت جنسي را برطرف كنند و به بهبود وضعيت جسمي، رواني و عاطفي و همچنين روابط بين فردي زنان با همسران كمك كنند.