اضطراب و ترس از كوويد-19 در پرستاران شاغل در بخش مراقبت‌هاي ويژه و اورژانس مراكز آموزشي و درماني دانشگاه علوم پزشكي ايران، سال 1400

زمينه و هدف ويروس كرونا در سال 2019 در جهان تبديل به همه گيري شد. در طول همه گيري، ترس و اضطراب از عمده ترين گزارشات پرستاران بوده است و پرستاران در بخش هايي مانند مراقبت هاي ويژه و اورژانس بيشتر مستعد ابتلا به اين اختلالات هستند كه در صورت عدم درمان، تأثير منفي بر كيفيت و سطح ايمني سيستم مراقبتي مي گذارند. روش بررسي پژوهش حاضر يك مطالعه مقطعي بود كه بر روي 205 نفر از پرستاران شاغل در بخش مراقبت هاي ويژه كرونا و اورژانس بيمارستان هاي آموزشي درماني دانشگاه علوم پزشكي ايران انجام شد. نمونه گيري به روش تمام شماري انجام شد. ابزارها شامل پرسش نامه هاي جمعيت شناختي، اضطراب كوويد-19 و ترس از كوويد-19 بود. يافته ها بين اضطراب پرستاران از كوويد-19 با مدت زمان كار در بخش كرونا همبستگي منفي و معناداري وجود داشت (0/001 P). ترس از كوويد-19 در پرستاران متأهل (0/02=P) و پرستاران داراي سابقه ابتلا به بيماري كوويد-19 (0/006=P) به صورت معناداري نسبت به ساير پرستاران بيشتر بود. بين ترس از كوويد-19 و دفعات ابتلا به اين بيماري ارتباط معنادار آماري وجود داشت (0/021=P). ترس از كوويد-19 در پرستاراني كه يك بار به اين بيماري مبتلا شده بودند به صورت معناداري از افرادي كه اصلاً مبتلا نشدند بيشتر بود (0/034=P). نتيجه گيري نتايج نشان دهنده سطح متوسط اضطراب و ترس در پرستاران بود. باتوجه به مشكلات متعددي كه اينگونه اختلالات براي پرستاران ايجاد مي كنند، نياز به برنامه ريزي مؤثر در جهت كاهش و بهبود اثرات جسماني و روان شناختي آن در پرستاران، جهت ارائه مراقبت مطلوب و با كيفيت توصيه مي شود