تبعيت از درمان در بيماران مزمن در دوران پاندمي كويد 19

مقدمه: شيوع بيماري همه گير كروناويروس 2019 (COVID-19) باعث اختلال ناگهاني و قابل توجه در خدمات مراقبت هاي بهداشتي به ويژه براي افراد مبتلا به بيماري هاي مزمن شد.  بنابراين مطالعه حاضر با هدف تعيين تبعيت از درمان در بيماران مزمن در طول همه گيري كوويد-19 انجام شد. روش كار: در اين مطالعه مقطعي، 214 پرونده از افراد مبتلا به بيماري‌هاي مزمن كه در سال 1399 بستري و ترخيص شده بودند، از مدارك پزشكي بيمارستانهاي مورد مطالعه  انتخاب شدند. پس از تماس تلفني با اين افراد، و كسب رضايت آگاهانه، پرسشنامه موزينسكي توسط تيم پژوهش تكميل شد.  براي مقايسه گروهها  از آزمون t  ، كاري دو و آناليز واريانس، و نرم افزار SPSS 16 استفاده شد.   يافته‌ها: يكصد و ده نفر از شركت كنندگان  زن (51.4%) بودند. 119 نفر آنها در گروه سني 71-90 سال قرار گرفتند (%55.6)و 125 نفر داراي بيماري‌هاي چند سيستمي (درگيري بيش از يك ارگان) (58.4%) بودند. امتياز همه آنها از پرسشنامه تبعيت از درمان زير 6 بودكه پايبندي ضعيف را نشان مي دهد. در بررسي رابطه بين متغيرهاي جمعيت شناختي و پايبندي به درمان، تنها سن و سطح تحصيلات معني دار بود (P 0.001) بطوريكه جوانان  و افراد با تحصيلات بالاتر پايبندي بيشتري به درمان داشتند. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج مطالعه حاضر ، به نظر مي رسد، مديريت و درمان بيماري افراد مبتلا به بيماري‌هاي مزمن تحت تاثير قرار گرفته است.  اين موضوع مي تواند پيامدهاي بهداشتي و اقتصادي مهمي براي افراد و جامعه داشته باشد. بنابراين مشاركت دادن پرستاران جامعه در مديريت بيماري‌هاي مزمن و ترويج پايبندي به دارو براي كاهش بار بيماري بر سيستم‌هاي بهداشتي  امري كليدي است .