ديدگاه پرستاران بخش كودكان در رابطه با مراقبت پرستاري از دست رفته و عوامل مرتبط

مقدمه : مراقبت هاي پرستاري كودكان متفاوت از مراقبت هاي پرستاري بزرگسالان است زيرا پرستاران از يك سو مسئوليت مراقبت از كودكان در طيف گسترده ايي از تكامل را بر عهده دارند و از سوي ديگر بايستي از خانواده ي كودك بيمار نيز مراقبت كنند لذا وقوع مراقبت از دست رفته در بخش كودكان مي تواند اثرات عميقي را بر جا بگذارد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ديدگاه پرستاران بخش كودكان درباره ي مراقبت پرستاري از دست رفته و عوامل مرتبط با آن در بيمارستان هاي  شهر يزد در سال 1401 انجام شد. روش: مطالعه ي توصيفي- مقطعي حاضر به شيوه ي تمام شماري بر روي 80 پرستار انجام شد .ابزار جمع آوري داده ها شامل پرسشنامه هاي دموگرافيك و  مراقبت پرستاري از دست رفته (علل وقوع و انواع ) بود. داده هاي جمع آوري شده در نرم افزاري آماري SPSS نسخه 23 با استفاده از آما توصيفي ( ميانگين انحراف معيار- فراواني)تحليل شد. يافته ها: بيشترين ميزان مراقبت از دست رفته بر حسب سه امتياز بالا از لحاظ ميانيگين و انحراف از معيار به ترتيب، مراقبت از دهان 29/1± 44/3، تغير وضعيت دادن كودك هر 2 ساعت يا طبق دستور 15/1±  37/3و ارزيابي اثربخشي داروها 19/1 ±   28/3. بررسي علل مراقبت از دست رفته  نشان داد كه بر حسب سه امتياز بالا از لحاظ ميانيگين و انحراف از معيار به ترتيب درحيطه ي منابع كاري، تعداد ناكافي پرستاران 67/0±   5/3، حيطه ارتباطات تحويل دادن ناكامل شيفت قبلي يا واحد ارسالي 48/0  ± 77/3 و حيطه  منابع مادي در دسترس نبودن داروها در صورت نياز 47/0±  79/3  سه علت اصلي بودند. نتيجه گيري: ضروري است كه مديريت پرستاري در رابطه با اهميت توجه به مراقبت دهان، استفاده از چك ليست هاي استاندارد تحويل شيفت و مديريت نحوه تامين و توزيع داروهاي بخش كودكان مداخلاتي را برنامه ريزي نمايند تا گامي در جهت كاهش مراقبت پرستاري از دست رفته  برداشته شود.