طراحي الگوي مربيگري تعاملي در سازمان هاي دولتي ايران

Designing an interactional coaching model in public organizations of Iran

هدف پژوهش حاضر شناسايي تعاملات اثربخش مربيگري سازماني در بستر هاي چهارگانه اجتماعي-فرهنگي، سازماني، شغلي و فردي و با تاكيد بر رويكردهاي سه گانه پيشنگر، يادگيري و حل بحران است. نوع اين پژوهش بنيادي و از بعد هدف اكتشافي است. روش پژوهش، توصيفي(غير آزمايشي) مي باشد. جامعه آماري پژوهش كارشناسان سازمان تربيت بدني جمهوري اسلامي ايران است و نمونه در دسترس و مورد مطالعه پژوهشگر كارشناسان سازمان تربيت بدني استان بوشهر با حجم نمونه 53 نفر است. ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته با استفاده از طيف پنج گانه ليكرت است. تجزيه و تحليل اطلاعات با استفاده از آمار توصيفي و نرم افزار SPSS صورت گرفته است. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان مي دهد كه تعاملات اثربخش مربيگري كدامند و ميزان اثربخشي آن ها در هر يك از بستر ها و رويكردهاي پژوهش چقدر است. نهايتا الگوي مربيگري تعاملي ارائه شده است كه برخلاف ساير الگوها، مربيگري اثربخش را تعاملي بين مربي و يادگيرنده مي داند و آن را در بسترها و با رويكردهاي متفاوت مطالعه مي كند.

No English abstract