ارزش گذاري مشروط كيفيت آب آشاميدني شهر دهلران

برخورداري از آب آشاميدني سالم، بزرگترين كليد سلامت عمومي است. در طول تاريخ بشر، آب به‌عنوان اساسي‌ترين جز بقا شناخته شده و از آن به‏ عنوان اكسير نادر زندگي ياد شده است. هدف اصلي اين مقاله برآورد ارزش اقتصادي كيفيت آب خانگي شهر دهلران با استفاده از روش ارزش‌گذاري مشروط (CVM) است. روش نمونه‌گيري به‌صورت تصادفي ساده انجام شد، تعداد نمونه با استفاده از روش كوكران با در نظر گرفتن درجه اطمينان 95% و 50%  و خطاي 5% تعداد 384 نفر تعيين شد. براي پايايي پرسشنامه از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شد كه مقدار آن 0/86  به ‏دست آمد. براي اندازه‌گيري ميزان تمايل به پرداخت از مدل لاجيت استفاده شد و بر اساس روش حداكثر درست‌نمايي، پارامترهاي اين مدل برآورد شد. به‏ منظور محاسبه ميزان تمايل به پرداخت (WTP) سه مبلغ پيشنهادي 2000 ريال، 4000 ريال و 6000 ريال به‏ صورت سه سوال وابسته به يكديگر براي هر نفر خانواده در ماه بر اساس ميانگين مصرف آب خانوارها در شهر دهلران مطرح شد. نتايج نشان داد متوسط تمايل به پرداخت براي بهبود كيفيت آب خانوار، 5875 ريال و ارزش اقتصادي كيفيت آب خانگي شهر دهلران ماهانه 29316 ريال مي‌‏باشد. همچنين تأثير متغيرهاي سن، نگراني از كيفيت آب آشاميدني، اطلاعات در مورد بيماري‏هاي قابل انتقال و قبض ماهيانه آب اثر معناداري بر تمايل به پرداخت دارند.