تحليل سازوكارهاي همبست آب، انرژي و غذا در واحد‌هاي بهره‌برداري كشاورزي كوچك‌مقياس استان همدان

وقوع مخاطرات طبيعي همواره با ‌آسيب‌هاي شديدي در‌ بخش كشاورزي به‌ويژه در واحد‌هاي بهره‌‌برداري كشاورزي كوچك‌‌مقياس همراه است. يكي از رويكرد‌هاي مقابله با اين آسيب‌ها، بهره‌گيري از رويكرد همبست آب-انرژي-غذا در تصميم‌گيري‌هاي مديريتي اين واحد‌ها است. از اين‌رو تحقيق‌حاضر با هدف كلي تحليل سازوكار‌هاي همبست آب، انرژي و غذا در واحد‌هاي بهره‌برداري كشاورزي كوچك‌‌مقياس استان‌ همدان انجام شد. نمونه‌‌آماري پژوهش ‌300‌ نفر از كشاورزان فعال در ‌واحد‌هاي بهره‌برداري كشاورزي كوچك‌مقياس (زير10هكتار) بودند كه با ضابطه فرمول كوكران تعيين و نمونه‌گيري به روش خوشه‏اي انجام شد. ابزار اصلي پژوهش پرسش‌‌نامه‏ محقق‌ساخته‌اي بود كه روايي محتوايي آن را جمعي از متخصصان كشاورزي و اعضاي هيئت‌‌علمي گروه مديريت و توسعه‌كشاورزي دانشگاه تهران تأييد نمودند. براي بررسي پايايي از شاخص انسجام دروني و محاسبه آن از طريق ضريب ‌آلفاي كرونباخ و محاسبه ضريب پايايي تركيبي بعد از انجام پيش‌‌آزمون، استفاده و با توجه به‌ اينكه ميزان ضرايب‌ آلفا و پايايي ‌تركيبي براي مقياس‌هاي اصلي پرسش‌‌نامه بيشتر از 0/7بود، پايايي ابزار تحقيق تأييد شد. تجزيه و تحليل داده‏‌ها با استفاده از نرم‌افزارهاي SPSSwin25 و SMART PLS3 انجام شد. نتايج نشان داد كه همبست كلي آب-انرژي و غذا از شش سازوكار دوگانه آب بر غذا؛ غذا بر آب؛ انرژي بر آب؛ آب بر انرژي؛ غذا بر‌انرژي؛ انرژي بر غذا به ترتيب تأثير معني‌دار پذيرفته است. با توجه به يافته‌هاي تحقيق پيشنهاد مي‌‌شود در‌‌ راستاي تقويت رويكرد همبست WEF، اقداماتي نظير تأمين و معرفي بسته‌هاي سرمايه‌گذاري منسجم و چندجانبه؛ ارائه آموزش به كشاورزان درخصوص هم‌افزايي و همبست ناگسستني سه منبع در مديريت مزرعه و توجه به اين رويكرد در سطوح مختلف نظام مديريتي از سياستگذاري و برنامه‌ريزي گرفته تا تصميم‌‌گيري‌هاي ميداني مديريت ‌مزرعه صورت گيرد.