تحليل روندهاي جهاني در ارائه چارچوب‌هاي آموزشي براي تربيت متخصصان امنيت سايبري

آموزش امنيت سايبري در ايران با استانداردها و رويكردهاي جهاني منطبق نيست و سه عامل، بخش آموزشي، متقاضيان آموزش و سازمان‌ها و شركت‌هاي متقاضي كار شناخت مناسبي از تخصص‌ها و نقش‌هاي كاري مورد نياز ندارند. تخصص‌هاي مختلف در زمينه‌هاي كاري امنيت سايبري، منطبق با پازل‌هاي بين‌المللي نيست و اين امر حفره‌هاي امنيتي در زيست‌بوم فضاي مجازي كشور ايجاد كرده است. افرادي كه در حوزه سايبري فعاليت مي‌كنند به تركيبي از دانش ويژه حوزه، مهارت‌ها، توانايي‌ها و تخصص‌هاي ديگر نياز دارند تا مانند فناوري‌هايي كه با آن كار مي‌كنند، قابل اعتماد و انعطاف‌پذير باشند. در سطح بين‌المللي، چارچوب‌هاي متعددي براي آموزش و به‌كارگيري متخصصان امنيت سايبري طراحي و اجرا شده‌اند كه از جمله مهم‌ترين آن‌ها مي‌توان به چارچوب نيروي كار امنيت سايبري آمريكا (NICE)، چارچوب مهارت‌هاي سايبري اروپا (ECSF) و چارچوب مهارت‌هاي سايبري استراليا (ASD) اشاره كرد. در اين مقاله، هر كدام از اين‌ چارچوب‌ها به‌طور خلاصه معرفي و ويژگي‌هاي كليدي آن‌ها، از جمله هدف، ساختار و اجزا بررسي و تحليل مي‌شود. همچنين اثربخشي آن‌ها در رسيدگي به چالش‌هاي سازمان‌هاي جهاني در ايجاد و توسعه منابع انساني متخصص امنيت سايبري ارزيابي و تحليل مي‌شود. اين بررسي نقاط قوت و ضعف هر چارچوب را برجسته مي‌كند، قرابت يكي از چارچوب‌ها به فضاي آموزشي و بازار كار ايران را نشان مي‌دهد و توصيه‌هايي را براي طراحي يك چارچوب ملي آموزش و به‌كارگيري متخصصان امنيت سايبري ارائه مي‌دهد كه مي‌تواند درس‌آموزي بزرگي براي كشور داشته باشد تا متوليان امر در اسرع وقت در اين زمينه اقدامات لازم را انجام دهند.