اثربخشي آموزش سبك زندگي سلامت محور بر تنيدگي والدگري و كيفيت زندگي مرتبط با سلامت در مادران كودكان چاق و داراي اضافه وزن

مقدمه:  مادران كودكان چاق و يا داراي اضافه وزن ممكن است سطوح بالاتري از استرس، اضطراب و افسردگي را در مقايسه با مادران كودكاني كه چاق نيستند و يا اضافه وزن ندارند تجربه كنند. با اصلاح سبك زندگي مادران مي توان به بهبود سلامت روانشناختي مادران كمك كرد. بنابراين هدف پژوهش حاضر اثربخشي آموزش سبك زندگي سلامت محور بر تنيدگي والدگري و كيفيت زندگي مرتبط با سلامت در مادران كودكان چاق و داراي اضافه وزن بود. روش : روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون و پس آزمون با دو گروه آزمايش و گواه بود. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل كليه مادران داراي فرزند چاق و داراي اضافه وزن پسر مقطع دبستان شهر تهران در سال تحصيلي 1399-1400 بودند كه تحت هيچ مداخله كاهش وزني قرار نداشته اند. روش نمونه گيري به صورت در دسترس بود. حجم نمونه از طريق نرم افزار G*power به گونه اي تعيين شد كه مطالعه توان لازم براي تشخيص اختلاف حداقل 1 واحد از ميزان كيفيت زندگي و تنيدگي والدگري را بين گروه آزمايش و گواه و مقايسه را داشته باشد. با فرض احتمال خطاي نوع اول 5 درصد و احتمال خطاي نوع دوم 20 درصد و نيز با فرض انحراف معيار 0.9 تعداد حجم نمونه برابر حدودا  15 نفر براي هر گروه بدست آمد. سپس پرسشنامه هاي كوتاه شاخص تنيدگي والدگري (36 سؤالي) و پرسشنامه دو نسخه اي كيفيت زندگي مرتبط با سلامت مادر و كودك (10 سئوالي) بين هر دو گروه توزيع شد. پس از آن برنامه آموزش سبك زندگي سلامت محور  به صورت 10 جلسه 90 دقيقه اي و هفته اي يك بار بر روي گروه آزمايش اجرا شد. سپس پرسشنامه هاي ذكر شده در بالا مجددا بلافاصله توسط هر دو گروه تكميل شد. نتايج: نتايج تحليل كوواريانس براي هر يك از زيرمقياس هاي كيفيت زندگي مرتبط با سلامت و تنيدگي والدگري نشان مي‌دهد كه در همه مؤلفه‌ها (به غير از تعامل ناكارآمد) بين دو گروه آزمايش و گواه در پس آزمون، پس از حذف اثر پيش آزمون تفاوت معناداري وجود دارد (0/01 P).نتيجه گيري: بنابراين مي توان گفت آموزش سبك زندگي سلامت محور به مادران كودكان چاق و داراي اضافه وزن مي تواند باعث بهبود عملكرد مادران در ارتباط با فرزندانشان و همچنين كاهش تنيدگي آن ها باشد