ارزيابي و بهينه‌سازي شاخص‌هاي انرژي و زيست‌محيطي با استفاده از ارزيابي چرخه حيات و تحليل پوششي داده‌ها (مطالعه موردي: گاوداري‌هاي صنعتي شمال خوزستان)

هدف از اين پژوهش ارزيابي الگوي مصرف انرژي، اثرات زيست‌محيطي و بهينه‌سازي شاخص‌هاي انرژي در واحدهاي صنعتي پرورش گاو شيري در استان خوزستان بود. براي تحليل انرژي مصرفي، ارزيابي اثرات زيست‌محيطي و بهينه‌سازي انرژي، به‌ترتيب از شاخص‌هاي انرژي، ارزيابي چرخه حيات و تحليل پوششي داده‌ها با مدل اندرسون-پيترسون استفاده شد. تعداد 30 واحد توليدي مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه خوراك دام و الكتريسيته به‌ترتيب با 65.4% و 27.2% بيشترين و روغن مصرفي براي روغن‌كاري تيلر-اسكريپر جمع‌آوري كود با 0.01 درصد كمترين انرژي ورودي را به خود اختصاص دادند. تعداد واحدهاي كارا با استفاده از مدل بازگشت به مقياس ثابت، 7 واحد (و واحدهاي ناكارا برابر 23 واحد) تعيين شد و ميانگين واحدهاي توليد از نظر كارايي 0.78 به‌دست آمد. براساس مدل بازگشت به مقياس ثابت يك واحد زماني كارآمد است كه كارايي آن برابر يك باشد، در غير اين‌صورت ناكارآمد است. هدف اصلي يافتن واحد مرجع براي يك واحد ناكارآمد نيز تشخيص ميزان مازاد ورودي استفاده شده بود كه براساس آن بتوان براي بهبود كارايي برنامه‌ريزي نمود. در اكثر گروه‌هاي اثر، خوراك دام و در گروه اثر پتانسيل تقليل منابع غيرآلي، خوراك دام، ماشين‌ها و تجهيزات دامداري، بالاترين اثرات زيست‌محيطي را دارا بودند. در همه‌ي گروه‌هاي اثر غير از پتانسيل تقليل منابع غيرآلي مربوط به سوخت‌هاي فسيلي، خوراك دام بيشترين انتشارات زيست‌محيطي را دارا بود. با توجه به طول دوره گرما و شدت شار تابش خورشيد، استفاده از صفحات خورشيدي روي سقف دامداري‌ها براي تامين برق مورد نياز مي‌تواند سبب كاهش مصرف انرژي‌هاي تجديدناپذير شود.