واكاوي ديدگاه اهل بيت(ع) درجواز يا منع مناظره با مخالفان

مناظره يكي از روشهاي مرسوم در دفاع از آموزه‌هاي ديني است، اما برخي كوشيده‌اند با تاكيد بر برخي از روايات اهل‌بيت (ع) مبني بر نهي از مناظره و مذمت مناظره كنندگان، اين روش را مخالف سيره اهل بيت(ع) نشان داده و به آن خدشه وارد سازند. برخي ديگر با استناد به پيامدهاي زيانبار اخلاقي مناظره، اين امر را اخلاقي ندانسته و از آن گريزانند،‌ اما از آن طرف، دلائل فراواني در ميان روايات و سيره عملي اهل‌بيت (ع) وجود دارد كه نشان مي‌دهد اصل مناظره مورد تاييد آنهاست. پژوهش پيش رو با روش توصيفي تحليلي به بررسي استنادات روايي ديدگاه منع اهل‌بيت(ع) از مناظره پرداخته و استناد دائمي به آنها را به سه جهت مخالفت با آموزه‌هاي قراني، تعارض با آموزه‌‌هاي حديثي و عدم اطلاق اين روايات مخدوش دانسته و به‌منظوررفع تعارض ايجادشده، خوانشي نو از اين احاديث ارائه مي‌دهد. لذا براساس خوانش جديد، اصل مناظره يكي از شيوه‌هاي مورد قبول اهل بيت(ع) است، و روايات منع از مناظره اطلاق ندارد بلكه ناظر به ده وجه اساسي و مهم است كه مناظره را به جدال غير احسن سوق مي‌دهد.