گونه‌شناسي تبيين واژگان غريب در آثار شيخ صدوق با عنايت به فرهنگ و ادب عربي

فهم مفردات به طور عام و واژگان غريب به طور خاص، نخستين و مهم‌ترين قدم در فهم قرآن كريم، سنت پيامبر اكرم(ص) و احاديث ائمه معصومان(ع)مي‌باشد. يكي از مهم‌ترين منابع براي معناشناسي واژگان غريب در قرآن كريم و احاديث معصومان(ع)، مراجعه به فرهنگ و ادب عربي است. شيخ صدوق از جمله نخستين كساني است كه در تبيين معناي واژگان غريب در قرآن كريم و احاديث معصومان(ع)از فرهنگ و ادب عربي به عنوان يك منبع مهم بهره برده است. اين پژوهش در پي رصد و كشف گونه‌هاي تبيين واژگان غريب در آثار شيخ صدوق با بهره‌گيري از فرهنگ و ادب عربي مي‌باشد. روش جمع‌آوري مطالب در اين پژوهش بصورت كتابخانه‌اي بوده و پردازش آنها بصورت توصيفي - تحليلي مي‌باشد. پس از بررسي‌ها مشخص شد كه برخي از ابعاد روشي شيخ صدوق در بهره‌گيري از فرهنگ و ادب عربي براي معناشناسي واژگان غريب، عبارتند از: گزارش و نقل معناي واژه از فرهنگ و ادب عربي، بهره‌گيري از ضرب‌المثل‌ها، كنايات و اشعار عربي در بيان معاني لغوي و استعمالي واژگان غريب، پرسش از لغوييون و علماي علم لغت، و بيان نكات نحوي واژه با بهره‌گيري از فرهنگ و ادب عربي مي‌باشد. شيخ صدوق با مراجعه به فرهنگ و ادب عربي و كشف معناي واژه توانسته است اخبار متعارض در بين مذاهب اسلامي را حلّ نمايد.