اثرات محافظتي جوانه گندم بر روي سميت آكريل آميد در ساختار هيپوكامپ و يادگيري و حافظه فضايي موش صحرايي

مقدمه: منابع اصلي آكريل‌آميد شامل دود سيگار، غذاهاي سرخ شده با درجۀ حرارت بالا و نيز مواجهۀ آزمايشگاهي و شغلي است. آكريل‌آميد مي‎تواند موجب سرطان‎زايي و سميت عصبي در حيوانات و انسان شود. جوانه گندم به‎عنوان يك گياه داروئي قابل دسترس داراي سطح آنتي‎اكسيداني قوي با نسبت جذب بالا مي‎باشد. بنابراين، هدف از مطالعه حاضر ارزيابي نقش محافظتي عصاره هيدروالكلي جوانه گندم در مقابل سميت آكريل‎آميد در ساختار هيپوكامپ و يادگيري و حافظه فضايي موش صحرايي بود. مواد و روش‎ها: 16 سر موش صحرايي بالغ و سالم در 4 گروه به‌صورت برابر تقسيم شدند. گروه كنترل (1 ميلي‌ليتر آب مقطر)، گروه آكريل‌آميد 50 (ميلي‌گرم/كيلوگرم)، گروه جوانه گندم 200 (ميلي‎گرم/كيلوگرم)، و گروه درمان دريافت كنندۀ جوانه گندم (200 ميلي‌گرم/كيلوگرم) و آكريل‌آميد (50 ميلي‌گرم/كيلوگرم). بعد از 21 روز، روش ماز آبي موريس براي مطالعه يادگيري و حافظۀ فضايي انجام شد، سپس نمونه‎هاي خون و بافت مغز به‎ترتيب براي بررسي‌هاي بيوشيمي سرم و بافت‌شناسي جمع‎آوري شدند. يافته‎ها: بعد از روز دوم با ادامه روند آموزش و به يادآوري، گروه‎هاي دريافت كنندۀ آكريل‌آميد با مدت زمان تأخير بالاتري در مقايسه با گروه‌هاي كنترل و جوانه گندم به سكوي موريس رسيدند. ساختار بافت شناسي بهبود معني‌داري را در گروه‌هاي دريافت‌كنندۀ جوانه گندم در مقايسه با گروه آكريل‌آميد نشان داد. نتيجه‎گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان مي‌دهد كه جوانه گندم مي‎تواند نقش محافظتي را در مقابل اثرات منفي آكريل‎آميد در ساختار بافت‎شناسي و نيز حافظۀ فضايي و يادگيري موش‎ها ايفا كند.