بررسي كمي پارامترهاي مؤثر بر تفكيك‌پذيري و عمق نفوذ داده‌هاي سونداژ تشديد مغناطيسي با استفاده از تجزيه مقادير تكين تابع پيشرو

سونداژ تشديد مغناطيسي به دليل حساسيت مستقيم به هيدروژن مولكول‌هاي آب، امكان تخمين محتواي آب و رسانندگي هيدروليكي را فراهم مي‌آورد. يكي از مسائل مهم در وارون‌سازي داده‌هاي ژئوفيزيكي ارزيابي صحت و اطمينان مدل‌هاي وارون‌شده است. به اين معني كه با استفاده از ابزارهاي رياضي ميزان قطعيت و يا عدم قطعيت مدل‌هاي به‌دست آمده از حل مسئله وارون به صورت كمي تعيين ‌گردد و اين امر كمك شاياني در تفسير بهتر مدل‌هاي ژئوفيزيكي مي‌كند. ارزيابي كيفيت مدل‌هاي هيدروژئوفيزيكي كه از وارون‌سازي داده‌هاي تشديد مغناطيس هسته‌اي سطحي نتيجه مي‌شود، ضرورتي اجتناب ناپذير است. در اين پژوهش با استفاده از تجزيه مقادير تكين تابع پيشرو MRS، ماتريس تفكيك‌پذيري مدل را استخراج مي‌شود. در اين روش مؤلفه هاي چون اندازه حلقه، مقدار بيشينه پالس ممان و همچنين شرايط سطح نوفه‌ي محيطي را به عنوان پارامترهاي ورودي مؤثر بر تفكيك‌پذيري و عمق نفوذ داده‌هاي MRS مورد ارزيابي قرار مي‌گيريد. تأثير هر يك از اين مؤلفه ها بر روي تفكيك‌پذيري داده‌هاي MRS از طريق مدل‌هاي مصنوعي و نيز داده‌هاي صحرايي سنجيده مي‌شود. نتايج عددي نشان مي‌دهد كه افزايش اندازه حلقه در صورت ثابت بودن بيشينه پالس ممان منجر به افزايش عمق نفوذ و نيز افزايش تفكيك‌پذيري عمودي مي‌شود. در حالتي كه اندازه حلقه ثابت باشد و بيشينه پالس ممان افزايش يابد موارد مذكور نيز صادق است، يعني استفاده از پالس ممان‌هاي بزرگتر باعث بهبود تفكيك‌پذيري عمودي و عمق نفوذ مؤثر داده‌هاي سونداژ تشديد مغناطيسي مي‌شود. از طرفي افزايش سطح نوفه باعث كاهش تفكيك‌پذيري و عمق نفوذ مؤثر مي‌شود. نتايج اين تحقيق گام مهم در بهينه سازي پارامترهاي برداشت با هدف بهبود تفكيك‌پذيري قائم در مدل‌هاي محتواي آب و زمان آسايش و نيز افزايش عمق نفوذ مؤثر در مطالعات سونداژ تشديد مغناطيسي در برخواهد داشت. همچنين پارامترهاي هيدروژئوفيزيكي محتواي آب و زمان آسايش در چارچوب وارون‌سازي چند نمائي و با استفاده از روش GSVD  برآورد مي‌شود. با استفاده پارامترهاي هيدروژئوفيزيكي منتج شده از مدل‌سازي وارون، علاوه بر تعيين عمق و ضخامت لايه آبخوان، امكان ارزيابي وضعيت هيدروژئولوژيكي آبخوان از لحاظ ميزان تخلخل و آبدهي وجود دارد.