شبيه‌سازي انتشار صوت در محيط ساختار انگشت نمك در شرق تنگه هرمز

محيط‌هاي آبي هدايت كننده مناسبي براي انتشار امواج صوتي هستند و تغيير در پارامترهاي فيزيكي آب بر سرعت و انتشار صوت مؤثر است. يكي از تغييرات قائم در ستون آب، ساختار انگشت نمك (Salt-fingering) است كه به دليل گراديان‌هاي قائم دما و شوري با ضرايب پخش متفاوت، با لايه‌بندي آب گرم و شور بر روي آب سرد وكم شور رخ مي‌دهد و مناطقي مانند تنگه هرمز با تبادل ترموهاليني ميان حوضه شور (خليج فارس) و آب‌هاي آزاد كم شور (درياي عمان و اقيانوس هند)، مستعد شكل‌گيري انگشتان نمك هستند. با افزايش جريان گرم ورودي از درياي عمان به خليج فارس و افزايش تبخير در اواخر بهار، شكل‌گيري انگشتان نمك در تنگه هرمز تقويت مي‌شود. بررسي گراديان‌هاي قائم دما و شوري در بخش شرقي تنگه هرمز نشان مي‌دهد كه يك لايه سطحي گرم و شور (C° 34 و   psu39) بر روي يك لايه سرد و كم شور (C° 29و   psu37.5) قرار دارد كه منجر به ريزش انگشتان نمك از سطح تا عمق   m 40-70 و آميختگي در ستون آب مي‌شود. به طوري كه سرعت صوت در طول كانال يكنواخت نبوده و از سطح تا عمق ريزش انگشتان نمك به بيشترين مقدار (m/s 1557) خود مي‌رسد. نتايج اين بررسي نشان مي‌دهد كه پرتوهاي صوتي با زاويه انتشار كمتر، با عبور از محل انگشتان نمك در سطح پراكنده مي‌شوند و با افزايش عمق فرستنده صوتي، اثر اتلافي ساختار نمكي در انرژي و انتقال سيگنال صوتي كاهش مي‌يابد اما انحراف از محل ساختارهاي نمكي قوي (با ريزش قوي و غلظت بيشتر) مشاهده مي‌شود. انتشار سيگنال صوتي با تابعيت از مرزبندي ساختار نمكي همراه بوده و پرتوهاي صوتي با انحراف قابل توجه و dB  85 – 80 اتلاف در انتشار، (dB 15 – 10 افزايش در اتلاف) منتقل مي‌شوند.