بررسي تأثير مشخصات جريان ورودي جانبي بر جريان اصلي با استفاده از مدل‌سازي عددي

اهميت آب در زندگي امروزه، باعث شده است تا همواره انسان به فكر انتقال و انحراف جريان‌هاي موردنياز به نفع بقا خود باشد. بايد اين واقعيت را پذيرفت كه مسئله سيل هنوز به‌طور كامل حل نشده است و هدايت و منحرف‌كردن سيلاب جهت آبياري هنوز مورد تقاضا است؛  بنابراين ارائه مدل‌هاي هيدروليكي مؤثر جهت شبيه‌سازي جريان در كانال با جريان ورودي جانبي براي انتقال حداكثري دبي موردنياز است. در اثر برخورد جريان كانال جانبي به جريان اصلي تغييراتي در الگوي جريان عبوري از كانال اصلي ايجاد مي‌شود كه به نسبت دبي جريان، زاويه بين دو كانال و غيره وابسته است. جريان‌هاي كانال‌هاي متقاطع به طور پايه سه‌بعدي هستند. براي راستي‌آزمايي نتايج نرم‌افزار عددي از مدل وبر و همكاران كه روي يك كانال مستطيلي با زاويه تقاطع 90 درجه و شيب صفر انجام شده، استفاده شده است. در نهايت، دقت نتايج مدل‌هاي آشفتگي با داده‌هاي آزمايشگاهي انطباق دارد و مدل در اين زمينه RNG از دقت بالاتري برخوردار است. طبق نتايج مشخص شد، بعد از تقاطع در پايين‌دست كانال اصلي ناحيه جدايي جريان تشكيل مي‌شود. اين ناحيه به دليل جريان چرخشي موجود در آن سبب رسوب‌گذاري بيشتري در ديواره داخلي كانال اصلي بعد از تقاطع مي‌شود كه اين موضوع باعث ايجاد مشكلاتي خواهد شد. به‌علاوه با بررسي زاويه تقاطع دو كانال اصلي و جانبي مشخص شد كه در زاويه 30 درجه تقريباً ناحيه جدايي محو مي‌شود ولي چون جريان‌ها با زاويه‌اي كم به هم مي‌پيوندند، سرعت و انرژي جريان در محل تقاطع و بعد از آن نسبت به زاويه 60 درجه بيشتر است. بنا بر آنچه در بررسي‌ها و مدل سازي ها انجام شد، اين موضوع كه بهترين كانال متقاطع با زاويه اي 60 درجه است، تأييد مي‌كند.