تحليل الگوي پراكندگي خدمات عمومي بر مبناي رويكرد عدالت فضايي مطالعه موردي: شهر جهرم

بي‌عدالتي مي‌تواند سبب افزايش فاصله بين افراد، مشاغل و خدمات عمومي گردد؛ به‌منظور تحقق مفهوم عدالت اجتماعي، خدمات عمومي بايد به‌گونه‌اي توزيع شوند كه نيازهاي جوامع آسيب‌ديده اجتماعي را تسهيل كنند؛ پژوهش حاضر با هدفِ سطح‌بندي نواحي محروم و برخوردار از منظر توزيع خدمات شهري و شناسايي الگوي فضايي پراكنش خدمات عمومي در سطح نواحي شهري جهرم، انجام‌گرفته؛ روش انجام پژوهش از نوع توصيفي-تحليلي و از نظر هدف كاربردي مي‌باشد. جامعه آماري پژوهش نواحي چهارگانه شهر جهرم و شاخص‌هاي موردنظر، كاربري‌هاي بهداشتي-درماني، تجاري، آموزشي، تأسيسات و تجهيزات شهري، فضاي سبز، ورزشي، گردشگري-پذيرايي و فرهنگي-مذهبي، هستند. به‌منظور بررسي وضعيت كميت توزيعي در نواحي چهارگانه شهر، از سه مدلِ تاپسيس، ويكور و كوپراس بهره گرفته شد؛ بر اين اساس نواحي يك و دو با امتياز 0.46 در رتبه نخست، ناحيه چهار با امتياز 0.41 در رتبه دوم و ناحيه سه با امتياز 0.36 در رتبه سوم از نظر توزيع خدمات شهري قرار گرفتند؛ در مرحله دوم به‌منظور بررسي كيفيت توزيعي، با استفاده از آماره موران I معين شد:عدالت در كيفيت توزيعي شهر جهرم، كاملاً برخلافِ عدالت در كميت توزيعي است و نواحي داراي تراكم خدمات در جوار يكديگر به‌صورت الگوي خوشه‌اي قرارگرفته‌اند؛ در نهايت با تحليل نقشه خوشه‌ها و نا خوشه‌ها در سطح شهر مشخص گرديد، خدمات عمومي در شهر جهرم از الگوي مركز-پيراموني تبعيت مي‌كنند به‌گونه‌اي كه خوشه‌هاي خدمات عمومي به‌صورت متمركز در بخش مياني، با غلبه خوشه‌هاي سرد (تجاري، ورزشي، گردشگري-پذيرايي و فرهنگي-مذهبي)، تجمع دارند و هرچه از ناحيه مركز به پيرامون شهر حركت مي‌كنيم، شاهد كاهش يافتن خوشه‌هاي خدمات عمومي هستيم.