ارزيابي نقش طرح هادي روستايي بر زندگي روستائيان؛ مطالعه موردي: دهستان رشتخوار

امروزه مهيا بودن آثار كالبدي مناسب و تأمين تسهيلات لازم زندگي متناسب با شرايط زمان از عوامل اصلي كيفيت زندگي در مجتمع‌هاي زيستي به‌ويژه در نواحي روستايي است. اين امر در جهت برنامه‌ريزي‌هاي روستايي در سطح ملي در كشور ازطريق دولت فراهم مي‌شود. لذا هدف پژوهش حاضر، ارزيابي پيامدهاي اجراي طرح هادي روستايي بر بهبود كيفيت زندگي روستائيان در دهستان رشتخوار است. اين پژوهش ازنظر هدف كاربردي و از نوع توصيفي – تحليلي است كه در آن داده‌هاي ميداني لازم با ابزار مشاهده، مصاحبه و تكميل پرسش‌نامه تهيه شد. جامعه آماري در اين پژوهش، شامل خانوارهاي روستاهاي دهستان رشتخوار است كه 3192 نفر است. منطقه موردمطالعه داراي 26 روستاي داراي سكنه بوده كه دراين‌بين 12 روستا كه طرح هادي در آن‌ها اجرا‌شده به‌عنوان نمونه انتخاب گرديد. براي تعيين خانوارهاي نمونه، نخست با بهره‌گيري از فرمول كوكران تعداد 343 خانوار به‌مثابه حجم نمونه محاسبه شد كه جهت افزايش اعتبار نتايج به 350 نمونه افزايش يافت و سپس نمونه‌هاي پژوهش با روش تصادفي ساده انتخاب شدند. همچنين براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از روش‌هاي آمار توصيفي، استنباطي و مدل آنتروپي شانون و مدل Topsis استفاده شد. بر اساس نتايج آزمون تحليل واريانس با اندازه‌هاي مكرر اختلاف معناداري بين متغيرهاي مختلف كيفيت زندگي وجود دارد و بيشترين سطح از مؤلفه‌هاي كيفيت زندگي مرتبط با عوامل كالبدي - زيرساختي است. از سويي ديگر، اثر لانداي ويلكز با مقدار (F=847/359, V= 0/071) و سطح معناداري (sig= 0/000) حاصل شده است. درنتيجه تفاوت زيادي بين ابعاد مختلف كيفيت زندگي در سطح اطمينان 99 درصد وجود دارد. به‌طوركلي مي‌توان گفت كه آثار طرح هادي در كيفيت زندگي روستاهاي موردمطالعه يكسان نبوده و پيامدهاي آن توانسته در حد متوسط باعث كيفيت زندگي خانوارهاي روستايي در اين منطقه شود. درنهايت با‌توجه‌به نتايج به‌دست‌آمده براي اجراي صحيح طرح‌هاي هادي روستايي و ارتقاي كيفيت زندگي روستائيان منطقه و به‌منظور جلوگيري از اتلاف سرمايه و منابع محلي و ملي و رعايت راهبردها، راهكارهايي ارائه شد.