تحليلي بر فقر منطقه‌اي و عوامل مؤثر بر آن در كشورهاي توسعه‌يافته و درحال‌توسعه

پيامدهاي نامطلوب اقتصادي، اجتماعي و سياسي فقر، دولت‌ها را بر آن داشته تا بهبود وضعيت فقرا را در صدر اولويت هاي خود قرار دهند. ازاين‌رو شناخت مناسب فقر و عوامل اثرگذار بر آن، از اهميت بالايي برخوردار است؛ اما مسئله حائز اهميت در اين راستا تعاريف متنوع مربوط به فقر است كه بسته به رويكردهاي مختلف، از جمله منطقه‌اي بودن آن، متفاوت مي‌باشد و همين مسئله، اين ذهنيت را ايجاد مي‌كند كه آيا پديده فقر (براي نمونه بر اساس اين رويكرد)، به‌واقع يك مقوله منطقه‌اي و جغرافيايي است به عبارتي آيا عوامل اثرگذار بر فقر در مناطق مختلف توسعه‌يافته و درحال‌توسعه (بسته به وضعيت جغرافياي آن منطقه)، متفاوت است يا فقر يك پديده بين‌المللي است و عوامل اثرگذار بر آن در همه‌جا، يكسان مي‌باشد؟ به اين منظور و براي پاسخگويي به سؤالات مذكور در تحقيق حاضر به بررسي و مدل‌سازي فقر در دو گروه كشورهاي درحال‌توسعه و توسعه‌يافته بر اساس شرايط جغرافيايي، در دوره زماني 1990 تا 2017، پرداخته شد. يافته‌هاي تحقيق حاكي از اين است كه متغيرهاي رشد اقتصادي، تجارت بين‌المللي، تورم، بيكاري و توسعه مالي، مهم ترين عوامل اثرگذار بر شاخص فقر در كشورهاي درحال‌توسعه و توسعه‌يافته مي‌باشند. منتها، شاخص هاي تورم و بيكاري، ميزان فقر را افزايش داده و بهبود توسعه مالي، رشد اقتصادي و تجارت بين‌الملل، فقر را كاهش مي دهد؛ همچنين، ضريب رشد اقتصادي بر فقر، در هر دو گروه كشورهاي درحال‌توسعه و توسعه‌يافته، اثر منفي داشته كه اين امر حاكي از تأييد تئوري اثر قطره چكاني استيگليتز است كه توسعه اقتصادي موجب كاهش فقر مي شود؛ بعلاوه، فقر در مناطق مختلف، بيشتر يك مقوله اقتصادي است و ساير رويكردهاي مختلف در ارتباط با فقر، در درجات بعدي اهميت قرار مي گيرد.