بهبود شاخص‏هاي جوانه‎زني و فعاليت آنزيم‏هاي آلفا و بتا آميلاز در بذرهاي حاصل از ارقام گلرنگ (Carthamus tinctorius L) با استفاده از محلول‏پاشي سيليسيم و نيكل در خاك شور

تنش شوري سبب كاهش كيفيت بذر گياهان مي‏شود، اما غلظت‏‏هاي مناسب سيليسيم و نيكل مي‏تواند سبب بهبود شاخص‏هاي جوانه‎زني در بذرهاي توليد شده گردد. اين پژوهش به صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك‏هاي كامل تصادفي در سال 1398 در شهرستان حاجي آباد، هرمزگان، ايران انجام شد. عامل اول شامل چهار رقم گلرنگ صفه، محلي اصفهان، پديده و گل‏مهر و عامل دوم هفت سطح محلول‏پاشي شامل شاهد و محلول‏پاشي نيكل با غلظت 100، 200 و 300 ميلي‏گرم در ليتر و محلول‏پاشي سيليسيم با غلظت 100، 150 و 200 ميلي‏گرم در ليتر بود. نتايج نشان داد كه محلول‏پاشي 100 ميلي‏گرم در ليتر نيكل و 200 ميلي‏گرم در ليتر سيليسيم به ترتيب سبب افزايش 10 و 18 درصدي پتاسيم گرديد. محلول‏پاشي 200 ميلي‏گرم در ليتر سيليسيم سبب افزايش 17 و 12 درصدي فعاليت آنزيم آلفا و بتا آميلاز گرديد. از سوي ديگر رقم گل‌مهر و پس از آن رقم صفه درصد و سرعت جوانه‏زني و بنيه بذر بيشتري در بذرهاي حاصل از گياه مادري در شرايط تنش شوري نشان دادند، اما رقم پديده داراي كمترين اين صفات بود. محلول‏پاشي 200 ميلي‏گرم در ليتر سيليسيم در مقايسه با شاهد به ترتيب سبب افزايش 23 و 25 درصدي بنيه بذر در ارقام صفه و گل‌مهر شد، اما غلظت 300 ميلي‏گرم در ليتر نيكل، سبب كاهش 24 و 19 درصدي در اين ارقام شد. در مجموع نتايج اين پژوهش تأثير مثبت محلول‏پاشي غلظت‏هاي 150 و 200 ميلي‏گرم در ليتر سيليسيم را در بهبود كيفيت بذرهاي ارقام مختلف گلرنگ تحت تنش شوري نشان داد.