انسان‌شناسي سلوكي، عرفاني ابن‌سينا در رسالـه الطير

رسالـه‌الطير يكي از سه رساله رمزي و تمثيلي ابن‌سيناست كه به اتفاق حي‌بن‌يقظان و سلامان و ابسال، دوره‌اي از سير و سلوك عقلاني و معنوي را به زبان رمز بيان كرده است. او در اين رساله، هبوط نفس را از جهان ارواح به عالم خاكي و عروج نفس ناطقه انسانى از مرتبه تعلقات جسمانى و گرفتار آمدن در دام وابستگي‌هاي دنيايي را تا مراتب عالى كمال روحانى و مرتبه ديدار با خداوند به تصوير مي‌كشد. در اين مقاله كه با روش توصيفي تحليلي به نگارش درآمده نوع نگاه ابن‌سينا به انسان، ظرفيت‌ها و قابليت‌هاي سلوكي وي با عنايت به رسالـه‌الطير بررسي شده است. وي در اين رساله با نگاهي انسان‌شناسانه  وضعيت انسان سالك را به شكلي بيان كرده كه به مشرب حكماي اشراقي و عارفان بسيار نزديك است. به گونه‌اي كه مي‌توان اين اثر را يكي از منابع و مأخذ افكار و عقايد حكماي اشراقي به حساب آورد.