تعيين پارامترتنش موثردرشاخه خشك اندازي به روش برنامه نويسي ژنتيكي چندژني

رفتار هيدرومكانيكي خاكهاي غيراشباع تحت تاثير وضعيت تنش قرار دارد. در سال هاي اخير استفاده از تنش موثر به عنوان متغير بنيادين كه يك محيط چند فازي را به يك محيط پيوسته معادل تبديل مي كند بيش از پيش در بين محققان گسترش يافته است.  محاسبه تنش موثر نيازمند تخمين پارامتر تنش موثر است كه خود تابعي از ساير متغيرهاي فيزيكي تاثيرگذار و پارامترهاي اساسي همانند خصوصيات منحني نگهداشت آب-خاك مي باشد. در اين تحقيق از برنامه‌نويسي ژنتيكي چند ژني (MGGP)  براي پيش‌بيني رابطه تنش مؤثر براساس پارامترها و متغيرهاي فيزيكي تاثيرگذار استفاده شده است. مزيت اصلي رويكرد MGGP توانايي آن در پيش بيني معادلات بين متغيرهاي يك سيستم پيچيده فيزيكي بدون هيچگونه فرض قبلي در مورد شكل احتمالي رابطه عملكردي است. مجموعه داده هاي ورودي شامل تنش خالص، مكش، شيب منحني نگهداشت آب خاك (SWRC) ، فشار ورود هوا، مقدار آب حجمي باقيمانده و اشباع است. مقايسه پيش‌بيني مدل با داده‌هاي آزمايشگاهي و همچنين روابط ساير محققين نشان‌ داد عملكرد مدل در تخمين پارامتر تنش موثر قابل قبول و از دقت بالايي برخوردار است. دقت بالاي معادله پيشنهادي، توسط ضريب تعيين94% بدست آمده براي 101 داده پارامتر تنش موثر گردآوري شده از ادبيات تحقيق، تاييد گرديد.  مطالعه پارامتري نشان داد كه افرايش نسبت تنش خالص به مكش ورود هوا، به افزايش پارامتر تنش موثر در مكشهاي يكسان مي انجامد. درحالي كه افزايش شيب منحني نگهداشت آب-خاك و يا كاهش نسبت آب باقيمانده به آب اشباع به كاهش پارامتر تنش موثر در مكشهاي يكسان مي انجامد.