آميزه افيوليتي دومك، غرب زاهدان (كوهزاد شرق ايران): نگاهي ويژه بر مشخصه‌هاي سنگ‌نگاري و زمين‌شيميايي گدازه‌هاي بالشي و دايك‌هاي ورقه‌ا‌ي

آميزه افيوليتي دومك در منطقه بلوچستان تقريباً همه اجزاء يك افيوليت كامل را در بر دارد و در بخش مياني كرانه غربي رشته كوه هاي شرق ايران واقع شده است. بررسي هاي صحرايي نشانگر حضور حجم عظيمي از گدازه هاي بالشي در بخش هاي مختلف آميزه افيوليتي دومك است. رخنمون دايك هاي ورقه اي مربوط به آميزه دومك محدود به منطقه شورو است. اين دايك ها در زير گدازه هاي بالشي و رسوب هاي لجه اي كرتاسه ظاهر شده اند. تركيب سنگ شناسي اغلب گدازه هاي بالشي و دايك هاي ورقه اي مورد بررسي بازالت است. تغييرات SiO2 نسبت به‌ FeOt/MgO در گدازه‌هاي بالشي‌ و دايك هاي ورقه اي مورد بررسي بيانگر روند تولئيتي‌‌ براي ماگماي سازنده آنهاست. الگوي عناصر خاكي نادر و نسبت N(La/Sm) براي اين سنگ ها شبيه بازالت هاي پشته هاي ميان اقيانوسي نوع مورب غني شده (E-MORB) است. بررسي گدازه هاي بالشي و دايك هاي ورقه اي آميزه افيوليتي دومك نشان مي دهد كه بدنه افيوليتي بازالت هاي پشته هاي ميان اقيانوسي نوع مورب غني شده (MORB) در دومك به تدريج و در ادامه دگرگوني هاي خود در شرايط يك پهنه ابرفرورانشي و آغاز فرورانش درون اقيانوسي واقع است. شواهد ساختاري منطقه نشان مي دهد كه پس از اضافه گرديدن افيوليت دومك به قطعه لوت با تداوم حركت زمين ساختي مربوط به خمش اروكلايني، آميزه جديدي با حضور قطعه هاي كربناتي ائوسن شكل گرفته است.