بررسي ويژگي‌هاي كاني‌شناسي، بافتي و زمين شيميايي منطقه اكتشافي مس امير‌آباد، شمال‌غرب نيشابور

منطقه اكتشافي اميرآباد در شمال غرب شهرستان نيشابور، در استان خراسان رضوي واقع است. زمين شناسي منطقه شامل واحدهاي آذرين نيمه عميق (ديوريت پورفيري) با سن ائوسن پسين، آتشفشاني (آندزيت) و رسوبي (ماسه سنگ و كنگلومرا) با سن پالئوژن است. واحد هاي رسوبي منطقه شامل تناوبي از ماسه سنگ سرخ اكسايشي، ماسه سنگ خاكستري و كنگلومراست. از نظر موقعيت زمين ساختي، ماسه سنگ ها در شرايط قوس قاره اي تا اقيانوسي در حوضه رسوبي نهشته شده اند. كاني سازي مس بصورت عدسي و لايه اي (هم درونزادي) در بخش هايي با تركيب بيشتر ليت آرنايتي (درشت دانه) و داراي سنگواره هاي گياهي فراوان رخ داده است. كاني سازي اوليه (با بافت هاي پراكنده، رگچه اي و جانشيني) شامل پيريت و كالكوسيت بوده است كه طي مراحل برون زاد كاني هاي ثانويه كالكوسيت، كووليت، مالاكيت، هماتيت و گوتيت ايجاد شده اند. بيشترين بي هنجاري هاي زمين شيميايي در افق هاي كاني سازي براي مس 6 درصد، نقره 14 گرم در تن و روي 99 گرم در تن است. بر پايه نوع سنگ ميزبان، نوع كاني هاي سولفيدي، بافت و عوامل كنترل كننده كانه زايي (وجود آثار گياهي به عنوان عامل احيا كننده و نفوذپذيري سنگ ميزبان) اين منطقه شبيه كانسار هاي مس رسوبي نوع سرخ لايه است.