ارزيابي شوك هاي اقتصاد كلان بر ثبات بانكي با رويكرد خودتوضيحي برداري عامل تعميم يافته(FAVAR) (مطالعه موردي: اقتصاد ايران)

سياست‌هاي پولي و اعتباري اگرچه به عنوان ابزاري براي تثبيت بخش واقعي اقتصاد و دستيابي به رشد اقتصادي پايدار مورد تأييد عموم اقتصاددانان و سياستگذاران است. با اين حال شوك‌هاي اقتصاد كلان نيز به نوبه خود بر ثبات سيستم بانكي اثرگذار مي‌باشند. در پژوهش حاضر سعي بر اين است تا با استفاده از مدل خودتوضيحي برداري عامل تعميم يافته(FAVAR)، با مقياس نسبتاً كوچك براي ارزيابي شوك‌هاي اقتصاد كلان بر ثبات بانكي استفاده شد. مطالعات اخير از افزايش توجه به مدل‌هايي كه در طراحي آنها طيف گسترده‌اي از اطلاعات اقتصادي مورد استفاده قرار مي‌گيرد، حكايت دارد. اين امر با تكميل كردن مدل‌هاي سنتي VAR با استفاده از يك يا چند عامل امكان پذير شده است. تأثير شوك‌هاي اقتصاد كلان بر متغيرهاي بازده دارايي، نوسانات بازده و سرمايه بانك از شاخص‌هاي ثبات بانكي بررسي شده است.نتايج بدست آمده، شوك‌هاي تورم و نرخ ارز يك اثر موج مانندي در بخش بانك ايجاد مي‌كنند كه اين اثر حدود 5 سال در بخش بانك ماندگار مي‌شود و از طرفي، تأثير تورم بر اين بخش طولاني‌تر و ماندگارتر از تأثير شوك نرخ ارز است.