• شماره ركورد
    1351428
  • عنوان مقاله

    ارزيابي و پهنه‌بندي سيل‌خيزي حوضه گيوي‌چاي

  • پديد آورندگان

    شايان ، سياوش دانشگاه تربيت مدرس - دانشكده علوم انساني - گروه جغرافيا طبيعي , يماني ، مجتبي دانشگاه تهران - دانشكده جغرافيا - گروه جغرافياي طبيعي , عبدالعلي پور عدل ، امين دانشگاه تربيت مدرس - دانشكده علوم انساني - گروه جغرافيا طبيعي , آقازاده ، نازفر دانشگاه محقق اردبيلي - دانشكده علوم اجتماعي - گروه جغرافياي طبيعي

  • از صفحه
    20
  • تا صفحه
    39
  • كليدواژه
    استان اردبيل , پهنه‌بندي , سيل‌خيزي , رودخانه گيوي‌چاي , مدل فازي
  • چكيده فارسي
    حوضه گيوي چاي در جنوب استان اردبيل با مساحت 1554 كيلومتر مربع، از زير حوضه‌هاي درجه سه سفيدرود است كه اين خطر هر از چندي در آن رخ مي دهد؛ به همين منظور، پهنه‌ بندي سيل خيزي حوضه گيوي چاي همواره قابل توجه است. پس از تهيه نقشه پهنه‌بندي، حوضه مورد مطالعه بر اساس شدت سيل‌خيزي به پنج كلاس بسيار كم، كم، متوسط، زياد و بسيار زياد تقسيم‌بندي شد. همچنين نقشه نهايي سيل‌خيزي حوضه با روستاهايي كه در سال‌هاي اخير به‌ سبب سيل آسيب‌ ديده‌اند، اعتبارسنجي شد. بيشترين مساحت مناطقي كه در پهنه‌هاي با خطر بسيار بودند، شيب و بارش‌هاي زياد داشتند و از لحاظ ليتولوژي و هيدرولوژي خاك نيز داراي نفوذپذيري بسيار پاييني بودند و در مناطقي كه پوشش گياهي كمتر و ضعيف است، همپوشاني داشت و بيشتر در معرض سيلاب‌ها بود. براي پهنه‌بندي سيل‌خيزي از داده‌هاي ارتفاع، شيب، ليتولوژي، بارش، پوشش گياهي، هيدرولوژي خاك، فاصله از رودخانه، تراكم زهكشي و كاربري اراضي استفاده ‌شد. لايه‌هاي خاك، ليتولوژي و كاربري اراضي با استفاده از نرم‌افزار IDRISI و بقيه لايه‌هاي مورداستفاده با استفاده از ابزار fuzzy membership فازي سازي و تمام لايه‌ها در نرم‌افزار Expert Choice وزن دهي شد. تحليل و مدل‌سازي نهايي نيز با استفاده از مدل FAHP فازي گاما انجام شد. نتايج نشان داد كه تراكم زهكشي، بيشترين تأثير و پوشش گياهي، كمترين تأثير را در سيل‌خيزي داشت. با توجه به همبستگي بالاي گاما 0/9 با معيارهاي سيل‌خيزي، نقشه نهايي انتخاب شد. بر اين اساس، قسمت‌هاي مركزي حوضه داراي ارتفاع بالاتري بود و نسبت به مناطق پست‌تر قسمت‌هاي غربي، توان بالايي براي سيل‌خيزي داشت.
  • عنوان نشريه
    پژوهش هاي فرسايش محيطي
  • عنوان نشريه
    پژوهش هاي فرسايش محيطي