تحليل نقش مديريت روستايي در افزايش ميزان تاب ‌آوري نقاط روستايي در برابر خشكسالي از ديدگاه روستاييان (مورد مطالعه: بخش مركزي شهرستان اردبيل)

مديريت اثربخش روستايي نيازمند بهره‌گيري از الگوها و رويكردهاي مديرتي و نهادي نوين است كه در تمام ابعاد منجر به اتخاذ راهبرد و راهكارهايي مي شود كه خانوارهاي روستايي را در برابر مخاطرات مختلف به‌ويژه خشكسالي تاب‌آور مي‌سازد. با توجه به اين موضوع پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش مديريت روستايي در تاب‌آوري روستايئان در برابر خشكسالي انجام شده است.اين پژوهش از لحاظ هدف كاربردي و بر اساس ماهيت توصيفي تحليلي است، جامعه آماري 32 روستاي داراي دهياري بخش مركزي شهرستان اردبيل با جمعيت8038 است. حجم نمونه بر اساس فرمول كوكران 348 نفر برآورد گردد كه به تناسب تعداد سرپرست خانوار موجود در هر روستا توزيع گرديد. جهت بررسي موضوع در بخش مديريت روستايي از چهار شاخص در قالب 40 نماگر و در بخش تاب‌آوري در برابر خشكسالي از چهار شاخص در قالب 24 نماگر بر اساس مطالعات ساير محققين بهره گرفته شد. روايي صوري پرسشنامه توسط متخصصين مورد بررسي قرار گرفت و پايايي كل آن بر اساس آلفاي كرونباخ 0.784 برآورد گرديد. نتايج نشان داد از بين شاخص‌هاي مديريت روستايي، مديريت محيط زيست0.703 از واريانس تاب‌آوري در برابر خشكسالي را تبيين ومي‌كند. همچنين بر اساس ديدگاه روستائيان، ميانگين شاخص‌هاي تاب‌آوري در ابعاد آمادگي، واكنش و پيشيگري بيشتر از حد متوسط و تنها در شاخص بازتواني و بازسازي(2.80) ميانگين آن پايين‌تراز حد متوسط بود. از سوي ديگر نتايج تكنيك ميركا بيانگر اين است روستاي عموقين در بالاترين سطح تاب‌آوري در برابر خشكسالي و روستاي اروانق در پايين‌ترين سطح قرار دارد. نتايج نشان مي‌دهد مجموعه‌اي از عوامل به صورت نظام‌مند، تحولات و نقش مديريت روستايي را در تاب‌آوري روستائيان تبيين مي‌كند و مديريت روستايي با دارا بودن ديد همه‌جانبه مي‌تواند با افزايش ميزان تاب‌آوري روستائيان در برابر انواع بلاهاي طبيعي و ارائه آگاهي لازم به آنها، زمينه پايداري نقاط روستايي را فراهم سازد.