بررسي عملكرد داده‌‌هاي باز تحليل شبكه‌‌اي (GFS) براي شناسايي توفان‌‌هاي تندري عصرگاهي در ايران

اين پژوهش با هدف بررسي ويژگي‌‌هاي كلي توفان‌‌هاي تندري عصرگاهي در كشور براساس تعداد رخداد و همچنين بررسي توانايي داده هاي بازتحليل شبكه‌‌اي GFS در شناسايي توزيع مكاني آن‌‌ها انجام شده است. به اين منظور در يك دوره 9 ساله (2015-2008) گزارش هاي رعدوبرق ثبت شده در 361 ايستگاه همديدي كشور در ماه‌‌هاي آوريل (فروردين) و مي (ارديبهشت)، به عنوان ماه‌‌هايي كه بيشترين توفان تندري در ‌‌آن‌‌ها رخ داده است، مورد بررسي قرار گرفت. ابتدا روزها از نظر تعداد توفان‌‌هاي تندري به چهار چارك تقسيم شدند. در گام بعدي ده شاخص نشانگر ناپايداري جوي از داده‌‌هاي بازتحليل ساعت 12 گرينويچ استخراج و يا محاسبه شدند. در نهايت نقشه پهنه بندي ميانگين اين شاخص‌‌ها در هر چارك و انطباق نقطه‌‌اي در ايستگاه‌‌هايي كه داراي رعدوبرق ثبت شده بوده‌‌اند، مورد بررسي دقيق‌‌تر قرار گرفت. نتايج نشان داد كه بهترين عملكرد را شاخص CIN يا شاخص سركوب همرفت داشته است. ميزان دقت اين شاخص در پيش بيني ناپايداري‌‌ها حدود 90 درصد برآورد گرديد. شاخص KI در ناپايداري‌‌هاي ضعيف عملكرد متوسطي داشته ولي با تشديد ناپايداري و سامان‌‌مندشدن آن در چارك چهارم عملكرد آن بهبود قابل ملاحظه‌‌اي پيدا كرده است. دو شاخص TT و 4LFTX نيز عملكرد مشابه به هم داشته و ناپايداري‌‌هاي شديد را در غرب كشور به خوبي آشكار كرده‌‌اند. ساير شاخص‌‌ها عملكرد مناسبي نداشته و نياز است كه مقادير آستانه آن با توجه به وضعيت اقليمي كشور بازتعريف شود.