ارزيابي ابعاد تاب آوري شهري در برابر سيلاب در شهرهاي غرب استان مازندران

سنجش ميزان تاب‌آوري شهرها و مناطق با استفاده از شاخص‌هاي مناسب به برنامه‌ريزان و تصميم‌گيرندگان در درك توان و قابليت مناطق در برابر مخاطرات طبيعي و انساني به‌منظور تدوين استراتژي‌ها و برنامه‌هاي مناسب كمك شاياني مي‌كند.هدف اصلي تحقيق حاضر،ارزيابي تاب‌آوري شهري در برابر سيلاب در منطقه مورد مطالعه مي‌باشد و همچنين تحقيق حاضر در تلاش است تعيين كند كه كدام يك از شهرها در وضعيت مناسبي از لحاظ تاب آوري قرار دارد. روش تحقيق در پژوهش حاضر، نوع تحقيق كاربردي و ماهيت انجام، توصيفي – تحليلي مي‏باشد. براي گردآوري داده‏ها از روش‏هاي كتابخانه‏اي – ميداني شامل مشاهده و پرسش‌نامه (بسته و طيفي) استفاده ‌شده است. جامعه آماري تحقيق شهرهاي غرب استان مازندران شامل نوشهر، چالوس، هچيرود، كجور، مرزن آباد، كلارآباد  و عباس‌آباد مي باشد كه طبق فرمول كوكران تعداد 384 تعداد به‌عنوان حجم نمونه انتخاب شده است. روايي تحقيق توسط اساتيد دانشگاه تاييد شده و پايايي آن طبق آزمون آلفاي كرونباخ 0.87 درصد شده است براي تجزيه تحليل اطلاعات و داده‌ها در محيط نرم‌افزاري SPSS از روش‏هاي آماري توصيفي (ميانگين توزيع فراواني) و استنباطي (آزمون تي تك نمونه اي  و تحليل واريانس يك طرفه ) استفاده‌شده است؛ يافته هاي تحقيق نشان مي‌دهند كه در شهرهاي موردمطالعه در شرايط متفاوتي از تاب‌آوري  قرار دارند. با در نظر گرفتن هر چهار بعد تاب‌آوري، مشخص گرديد. شهر نوشهر با بيشترين ميانگين در رتبه اول از لحاظ تاب‌آور بودن در برابر مخاطرات طبيعي قرار دارد.شهرهاي چالوس، عباس آباد و سلمان شهر در جايگاه بعدي هستند. با توجه به نتايج به دست آمده شهر كجور با كمترين ميانگين در رتبه آخر از نظر تاب‌آوري به دست قرار گرفته است.