طراحي الگوي تروماي سازماني و ترك خدمت با نقش ميانجي هوشياري سازماني در كاركنان سازمان ورزش شهرداري تهران

هدف از انجام پژوهش حاضر طراحي الگوي تروماي سازماني و ترك خدمت با نقش ميانجي هوشياري سازماني در كاركنان سازمان ورزش شهرداري تهران بود. روش پژوهش توصيفي– همبستگي از نوع معادلات ساختاري، از نظر هدف كاربردي و به لحاظ جمع آوري اطلاعات ميداني مي باشد. جامعه آماري همه مديران، كارشناسان و كاركنان ورزش شهرداري تهران جامعه آماري را تشكيل دادند. بر اساس اطلاعات كسب شده از شهرداري تهران اين تعداد 300 نفر مي باشد. نمونه گيري به صورت كل شمار انتخاب شد. با اين تفاوت كه تعداد 270 نفر پرسشنامه سالم از طرف شركت كنندگان تكميل و عودت داده شد. ابزار اندازه‌گيري اين پژوهش از سه پرسشنامه تروماي سازماني بياتي (1399)، هوشياري سازماني پهلوان صادق (1396) و ترك خدمت درس و شوو (2001) استفاده گرديد. نتايج نشان داد كه اثر تروماي سازماني بر ترك خدمت (10.233=سطح معناداري و 0.507= بارعاملي) و هوشياري سازماني (4.742=سطح معناداري و 0.350= بارعامي) مثبت و معنادار است. همچنين هوشياري سازماني بر ترك خدمت (0.549=سطح معناداري و 0.033= بارعامي) تأثير معناداري ندارد. از طرفي ديگر نتايج نشان داد متغير ميانجي هوشياري سازماني، نقش ميانجي‌گري غيرمعناداري (0.603=سطح معناداري و 0.012= بارعامي) در رابطه علي تروماي سازماني با ترك خدمت دارد. لذا پيشنهاد مي‌شود كه براي جلوگيري از ترك خدمت از هوشياري سازماني استفاده كنند و به نقش تروماي سازماني در سازمان دقت شود.